ΘΕΑ ΜΟΥ

Θεά μου     11/1/2015

Θέλω τόσο πολύ

 να σε φιλήσω 

εκεί εκεί εκεί 

και εκεί, 

μετά το παντού

θεά μου. 

Θέλω να σε φιλήσω εκεί

που οι χυμοί τής καρδιάς σου

στραγγίζουν,

όταν το πάθος μου για εσένα 

σε κάνει 

από θεά γυναίκα ,

γυναίκα μου...

ΠΟΙΗΣΗ Σωτήρης Σπηλιώτης

                                                              ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΟΔΥΣΣΕΑΣ   ΑΝΝΙΝΟΣ

Η ΑΝΑΠΝΟΗ

Η αναπνοή         9/1/2015

Φιλώ τα δάχτυλα μου 

που σε χαϊδέψαμε, 

αυτά που έψαξαν

με πάθος το κορμί σου, 

αυτά που ένιωσαν χυμούς  

ν' αγγίζουμε της ηδονής, 

της παρθένας αναπνοής σου.

Τα χέρια άφησα στο πάθος 

του κορμιού σου σαν ανάμνηση, 

τα άφησα να σε χαϊδεύουν 

σαν περιστέρια 

όταν σου λείπω,

της ηδονής τα μεσημέρια

να σ' αγκαλιάζουμε,  

και να μου δίνουν 

τους πόθους του κορμιού σου

χρυσά πάθους αστέρια. 

Σε θέλω ,

στην σκέψη του μυαλού σου

να 'μαι μόνο εγώ ,

ο ιδανικός άγγελος, 

ο εραστής που θα σε φυλάει, 

και μην η λύπη σ' αγκαλιάζει 

εγώ θα σε πετώ , 

με τα φτερά του αγγέλου

στην χαρά ,

που μακρυά σου ξενυχτάει.

Φιλώ τα δάχτυλα μου 

που σε χαϊδέψανε ,

αυτά που έψαξαν 

με πάθος το κορμί σου, 

αυτά που ένιωσαν χυμούς

ν' αγγίζουμε της ηδονής ,

στα χείλη που στέγνωσαν 

απ' την αναπνοή σου!!!

                                                   ΠΟΙΗΣΗ   Σωτήρης Σπηλιώτης

Ο ΜΑΥΡΟΠΙΝΑΚΑΣ

Ο μαύρο πίνακας       8/1/2015

Εάν θες να δεις καθαρά, 

να βλέπεις πίσω 

απ' τις αστραφτερές επιφάνειες

πίσω απ' τα χαμόγελα,

τα ορίστε και τα τραπεζόματα.

Να βλέπεις τι λέει καθαρά 

ο μαύρο πίνακας από πίσω,

εκεί πίσω που μαζεύονται

όλα τα γράμματα μαζί 

και 'συ να τα ξεχωρίζεις 

στον μαυροπίνακα. 

Αγάπη την ψάχνουμε, 

πόνο τον βρίσκουμε 

μαζί με την εγκατάλειψη 

και την μιζέρια

στην ψυχή. 

Πάθοι τα βρίσκουμε, 

μαζί με τον πόθο μαζί με τον έρωτα 

σκεπτικοί αν αξίζουμε αυτό το χάρισμα 

ή το παίρνουμε δωρεάν, 

μαζί με τον άνθρωπο που πονά για χάδι

για θαλπωρή για αγάπη για λατρεία. 

Ο μαύροπίνακας λοιπόν που κρύβει 

ή κρύβεται , πίσω από τις γυαλιστερές 

κρυμμένες επιφάνειες της επαρχίας

είναι η αλήθεια , αφού 

τον γυρίσεις ανάποδα 

αν μπορείς !!!

ΠΟΙΗΣΗ Σωτήρης Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ   ΓΙΑΝΝΗΣ   ΝΟΤΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΟΤΑΝ ΧΑΘΕΙΣ

Όταν χαθείς   6/1/2015

Όταν χαθείς στην Αθήνα, 

να ξέρεις πως εγώ  

εδώ θα σ' αγαπώ 

ομορφιά μου. 

Είσαι δικιά μου.

Είσαι δικιά μου είσαι φίνα, 

αλάβαστρο το κορμί,

τριαντάφυλλο το φιλί 

φωτιά μου. 

Χαμογελάς στα σκοτάδια 

και φέρνεις θαλπωρή 

γεύση από ηδονή,

 στην καρδιά μου. 

Άστα όλα ένα βράδυ 

έλα να γλυτώσουμε 

έλα να νοιώσουμε 

του πάθους χάδι.

Πόσα να πω να σε πείσω

ότι σ' αγαπώ ,

ότι κι αν δεν μιλώ,

δεν μπορώ να γυρίσω πίσω. 

Κοιτάω μόνο μπροστά 

στα μάτια,  

στα μάτια σου τα φωτεινά 

μολυβένια και χρυσά, 

χρυσά παλάτια.

Θέλω εσένα μόνο εσένα

κι όλα όσα έχεις στην καρδιά 

κράτα τ' αγκαλιά 

ο θησαυρός σου για 'μένα.  

Όταν χαθείς στην Αθήνα ,

να ξέρεις πως εγώ εγώ θα σ' αγαπώ

 αιώνια δικιά μου,

 αιώνια ομορφιά μου. 

ΠΟΙΗΣΗ Σωτήρης Εμμ Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΑ ΝΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Στους ηλιοστάλαχτους κήπους της καρδιάς σου 

να μας ψάξεις, εκεί κρυμμένους πίσω από σκιές 

να μας ψάξεις, ίσως και στην πίσω μεριά του φεγγαριού 

τα χειμωνιάτικα βράδια.
Κι αν δεν μας βρεις,να συνεχίσεις 
στις παγωμένες ανάσες τα πρωϊνά 

που τ' αστέρια κρύβονται στον ουρανό 

πίσω απ' την μέρα, μέσα στις ασημιές δροσοσταλίδες 

ίσως στ' απέραντα χωράφια με τις μαγεμένες 

παγωμένες φρέζες

πίσω από τα πολύχρωμα φύλλα των λουλουδιών 

που περιμένουν ν' ανθίσουν την άνοιξη.

Αν δεν μας βρεις εκεί να συνεχίσεις 

 μέσα στους χωματένιους δρόμους 

και σ' όλες τις στράτες με τα αδιέξοδα της ζωής

στα μαγεμένα ξεραμένα πηγάδια με τα χαλασμένα

μαγκάνια και σε κανά δυο πηγές.
Σ' αυτές ξέρεις,

αυτές που ξεδίψουν οι νεράϊδες και τα ξωτικά. 

μέσα στα μαγεμένα δάση μπορεί να μας βρεις 

ή στις σκέψεις μέσα του μυαλού σου

σε κρυφές γωνιές του παραδείσου ή της κόλασης 

κι αν όχι σ' όλα αυτά τρέξε τότε στον παλιό μύλο 

στην εκκλησία της Παναγίας πάνω στα πέτρινα σκαλοπάτια, 

εκεί απέναντι απ' το γιομάτο φεγγάρι. 

Εκεί μπορεί να 'μαστε αγκαλιά εγώ και 'σύ

που σκέφτομαι να περάσω μαζί  όλη την ζωή μου 

εγώ κι η γυναίκα μου και να δίνουμε όρκους 

αφιερώνοντας την ζωή μας στην αγάπη μας. 

Εκεί θα ήμαστε αγκαλιασμένοι να μιλάμε 

κοιτάζοντας το φεγγάρι κατάματα,

για τα τωρινά και τα μελλούμενα κρυμμένοι 

στην μέση του ουρανού,

πάνω στα πέτρινα στηρίγματα παίρνοντας φιλιά 

κι υποσχέσεις για μια αγάπη που ξεκίνησε μόλις τώρα 

και μπορεί να 'ναι μόνη κι ας την ψάχνει 

ο κόσμος όλος.

Στους ηλιοστάλαχτους κήπους της καρδιάς σου 

να μας ψάξεις, 

εκεί απέναντι απ' το φεγγάρι στην μέση του ουρανού

 θα το κοιτάμε κατάματα θα ορκιζόμαστε

και θ' αγκαλιάζουμε την αγάπη μας!!!

ΠΟΙΗΣΗ   Σωτήρης Εμμ. Σπηλιώτης

ΑΓΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΙΓΚΗΠΟ

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ

Είσαι γεννημένη πριγκίπισσα 

της αγάπης,

του έρωτα της θλίψης

μαγεμένη ερωτική

μ' ένα χαμόγελο, 

που σε ζωγραφίζει όταν μ' ακούς. 

Έχεις τον έρωτα ζωγραφισμένο

πάνω στο κορμί σου

 με πανέμορφα μαλλιά ξανθά.  

Σκάλες, για τον πρίγκηπα της μοναξιάς

που τολμά να σε κοιτάξει στα μάτια. 

Ένα όνειρο είσαι, 

ένα παιδικό παραμύθι

που μας μαγεύει 

τα βραδιά πριν να κλείσουν

 τα μάτια κουρασμένα 

απ' τα παιχνίδια της σκέψης.

Κάθομαι  εγώ ο ζητιάνος 

στα σκαλιά της εκκλησίας

μακρυά απ' τον παράδεισο σου. 

Μέσα στους χιλιοστολισμένους 

κήπους με χιλιάδες λουλούδια

 εκεί ανάμεσα τους 

μεθυσμένος ερωτικά 

απ' τα εξωτικά αρώματα .

Τολμώ να σε σκέφτομαι 

κοντά μου,

περνάς και μου αφήνεις 

μια μάτια. 

Ω τι δώρο μια μάτια 

κι όλος ο κόσμος 

ξαναγίνεται καινούριος,

σαν να οργώνει τ' αλέτρι του Θεού

όλη την πλάση. 

Τότε εγώ παραμένω στην αρχή 

εκεί που στα παραμύθια 

δεν ξέρουμε το τέλος. 

Μια φορά κι ένα καιρό δηλαδή 

ήταν ένας ζητιάνος, 

που ερωτεύτηκε μια πριγκίπισσα!!!

Σωτήρης  Εμμ. Σπηλιώτης

ΠΟΙΗΜΑ

ΠΟΊΗΜΑ        01/01/2015

Αυτό που ζω μαζί σου 

είναι ποίημα. 

Αυτό που ζω μαζί σου 

είναι πάθος ,

είναι πόθος, 

είναι έρωτας.

Αυτό που ζω μαζί σου 

είναι αγάπη.

Αυτό που ζούμε μαζί 

είναι ποίημα. 

Η αρχή του!!!

Σωτήρης Εμμ. Σπηλιώτης