ΕΛΠΙΔΑ - ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

ΕΛΠΙΔΑ                       25/1/2015

Η νύχτα ορίζει

τους κανόνες

μικροί ψεύτες

με μεγάλο λόγο

έξυπνοι κλέφτες.

Λυπάμαι που θα φύγω

και θ' αφήσω

τόσα μόρια τόσα σύρματα

να μας δένουν

τόσες στεγνές σκέψεις

ν' απολαμβάνουν

αυτά που δεν θέλουν

να δώσουν.

Ψάχνω ένα ουράνιο τόξο

τρομάζω για το μέλλον,

την λογική της αφαίρεσης

κουφάρια θαρρώ

πως με μιλούν

χωρίς τάφους.

Θα 'λεγα δεν γεννήθηκαν

κάποιοι μα πέθαναν...

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

Εμείς που περιμένουμε

το χρόνο

εμείς σε μια στάση όλοι μαζί

σκυμμένα τα κεφαλιά αυτή την εποχή

σκυμμένες κι οι ψυχές στην εξαθλίωση.

Χαμογελάμε σε μια σκέψη μια στιγμή

εμείς οι άποροι εμείς οι φτωχοί

ελάτε όλοι μαζί ελάτε όλοι μαζί

σ' ένα καινούριο δρόμο.

Απλώστε την καρδιά

υψώστε την ματιά

κι ελάτε όλοι μαζί

με μια νέα ανάσα, μια νέα πνοή,

να σιγουρέψουμε τον κόσμο.

Να πάμε σ' άλλη στροφή

σκυμμένες ψυχές στην εξαθλίωση

να σιγουρέψουμε τον κόσμο.

Μαζεμένοι στην πλατεία φωνάζουμε όλοι

φωνάζουμε όλοι μαζί για την εξαθλίωση

μα αυτό μπορούμε να το αλλάξουμε

αυτήν την Κυριακή.

Σ' ένα κανονικό κόσμο με την ψήφο

αν είναι δυνατή

για ένα ξεκίνημα στη ζωή

λίγο ψωμί, την υγεία, την ελευθερία

των νέων την παιδεία κι έγινε νέα αρχή

νέα πορεία.

Κάτω στις αυλές σε πόρτες ανοιχτές για ελπίδες

μακρυά από την εξαθλίωση ένας λαός δυνατός

ένας λαός δυνατός,

ένας λαός δυνατός ψηφίζει

κι όχι...

Σωτήρης Σπηλιωτης

ΙΔΑΝΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

Ιδανική γυναίκα    24/1/2015

Ιδανική ομορφιά γυναικεία

χαρά η συντροφιά στην καρδιά

που ποθούσαν τα λευκά 

όνειρα μου.

Δεν ελπίζω, δεν ζω 

σε απόσταση θαρρώ

ότι είναι το οξυγόνο φτωχό

δεν είναι απλά σάπιο.

Μόνο ένας βούρκος

που δεν μ' αφήνει να σωθώ

ιδανική γυναίκα μακρυά

από σένα δεν ζω

σ' αγαπώ .

Πάντα λέω τα σωστά 

μπορεί να 'ναι και λάθος,

το μυαλό σου φωλιά

 η αγκαλιά σου φωτιά,  

σ' αγγίζω και με καίει 

το πάθος.

ΠΟΙΗΤΗΣ Σωτήρης Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΑΝΔΡΕΟΥ

ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ

Σε  λατρεύω 23/1/2015

Θα μου δώσεις γη 

απ' το κορμί  σου

και νερό απ' την πηγή σου

όταν σε κρατώ .

Μέσα στα χέρια, 

όταν για 'σενα μεθώ ,

όταν τ' άστρα αγαπάω 

και το θεϊκό λαιμό φιλώ.

Το μεθυστικό φιλί σου 

είναι η δύναμη 

που στα χείλη 

σαν δηλητήριο ρουφώ. 

Σε φιλώ 

και σε σκοτώνω ,

με δηλητήριο πληρώνω 

ίδιο μ' αυτό 
που πίνω εγώ 

απ' το κορμί σου, 

πίνοντας την δύναμη σου 

πόσο σ' αγαπώ.

Σαν θέα μου 

σε λατρεύω,

γη απ' το κορμί σου γυρεύω

και νερό.

Να σε πιω να ξεδιψάσω

το δηλητήριο να ξεχάσω,

να σε κοιτώ να σε λατρεύω

θεά μου σ' αγαπώ.

Όταν δίπλα σου πετώ 

στις ζωής μας το ταξίδι 

είτε είναι στην γη  

είτε στον ουρανό!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης Σπηλιώτης

εργο  ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΝΙΝΟΣ

ΦΙΛΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ

Φιλώ τα χέρια    22/1/2015
Σου φιλώ τα χέρια. 
Ω τι δύναμη μπορεί να έχει ένα σύννεφο βροχής 
για να δροσίσει το παθιασμένο σου κορμί, 
τα χείλη σου τα διψασμένα για ηδονή και φιλιά,
το κορμί σου μαγεμένο θαρρείς περιμένει τους κεραυνούς  
του κορμιού μου να ξεσπάσουν μέσα σου  
κατακτώντας κάθε αντίσταση  πυρπολώντας τις αισθήσεις 
και καίγοντας  τα θέλω και τα μη σε μια καταιγίδα
 καυτής ένωσης του κόσμου. 
Τι δύναμη μπορούν να έχουν τα μάτια σου πόσο πόθο, 
όταν με κοιτούν και παθιασμένα η γλώσσα σου ακουμπά 
τα ξεραμένα σου χείλη  σαν  η έρημος να στεγνώνει 
τις αισθήσεις κι ο ήλιος να ρουφά 
όλη την ηδονή από το κορμί σου. 
Μ' ένα παθιασμένο κοίταγμα με ένα παθιασμένο βλέμμα 
που μεταφέρει την γλώσσα σου στην έρημο των χειλιών σου 
αναζητώντας την δροσιά της ερήμου.  Τ
α χέρια ταξιδευτής σ' ένα κορμί που παρθένο έχει μείνει, 
αλλάζουν τις ώρες και προδίδουν τα θέλω ανατριχιάζοντας 
τις στιγμές αγκαλιάζοντας με την ανατολή το παρθένο κορμί 
της μάγισσας.Θεϊκές ανταύγειες χρυσοκόκκινες λούζουν 
και τυφλώνουν τα μάτια, δεν αντέχω να σε κοιτάζω 
γυμνή ολόκληρη στο φως της μέρας  δαμάζομαι 
τυφλώνομαι κλείνω τα μάτια μην εκραγώ  πριν μπορέσω 
να σε κατακτήσω, πριν μπορέσω ν' απαλύνω το κορμί σου
 με τα χάδια μου πριν σε κυριέψω ολόκληρη 
και δροσίσω μόνο μ' αυτό το θεϊκό νερό που αφήνεις στα δάχτυλα μου 
να βρέχω τα χείλη μου. 
Θάνατος ηδονή και γέννα ζωή του κόσμου με κυριεύουν 
στην επαφή με τ' ατελείωτο πάθος σου και  μια δύναμη 
τυφλώνει το μυαλό ρουφώντας όλες τις ηδονές 
που μου χρωστάς όλες τις στιγμές που ποθώ . 
Φοβάμαι μην ξεχαστώ και δεν κατακτήσω 
μην πεθάνω και δεν προλάβω κι ορμώ 
στον παθιασμένο σου κορμί ,ξεκινώντας πάλι να φιλώ
τα μαγεμένα σου χέρια  σ αυτά που έχουν 
ακόμη τους χυμούς της νύχτας την κάψα της μέρας 
και την λύτρωση της δύσης, μα δεν τελειώνουν όλα εδώ  
τώρα όλα πάλι αρχίζουν ξεκινώντας από την βροχή , 
που προσπαθεί να δροσίσει το παθιασμένο σου κορμί 
κι εγώ να σου φιλώ πάλι τα χέρια !!!

ΠΟΙΗΣΗ Σωτήρης Εμμ.Σπηλιώτης

ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Τα φιλιά των αγγέλων    21/1/2015

Πετάς μαζί με τα όνειρα, 

κάθε βράδυ έρχεσαι κοντά μου 

ποτέ με λατρεία, ποτέ με πάθος, 

ποτέ με μίσος. 

Μα τις περισσότερες φορές 

πετάς κοντά μου τρυφερά μ' αγάπη, 

έρχεσαι μ' αγκαλιάζεις

και στριφογυρίζουμε στους ουρανούς, 

με τα χείλια μας ενωμένα 

στο πιο παθιασμένο φιλί των αγγέλων.  

Είναι η μαγική ώρα που οι άγγελοι 

γίνονται άνθρωποι και μπαίνουν 

μέσα στα όνειρα ,

με τα κρυφά κλειδιά των ψυχών 

είναι η ώρα που ο δικός μου άγγελος, 

έρχεται και με παίρνει απ' τον ύπνο  

απ' τα όνειρα, 

και ξεκινάει ο χορός των φιλιών. 

Όταν κοιμάμαι

μην με ξυπνάτε, είμαι ευτυχισμένος!!!

ΠΟΙΗΣΗ  Σωτήρης Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΛΙΝΑ ΔΕΛΗΟΛΑΝΗ

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Σας ευχαριστώ       20/01/2015

Το ξέρω ότι μ' αγαπάτε ,

άλλες μέσα στα όνειρα μ' έχετε 

άλλες δίπλα στο μαξιλάρι  

σαν λουλούδι ,

άλλες στην σκέψη βαθιά κρυμμένο 

άλλες στα χείλη σφραγισμένο 

σαν καλό κρασί,  

μες την γεύση και την ανάσα σας. 

Παιχνιδίσματα στο φως 

και λάμψεις από τον νου

σας στέλνω με χιλιάδες λέξεις 

κοντά σας,

δημιουργώντας εικόνες ιστορίες

και μαγικά συναισθήματα 

από την γη και τον ουρανό

έτσι πάντοτε σαν νοικάρης, 

μπαίνω βαθιά μέσα στην ψυχή σας 

κι ανακατεύω την καρδιά,

τους παλμούς, την πίεση 

με πάθος πόθους ,

όνειρα,αρώματα, χρυσά στολίδια

και διαμάντια, 

φρέζες και γιασεμιά ,πολύχρωμα 

τριαντάφυλλα κι αγριολούλουδα

πριγκίπισσες και νεράϊδες ,

και σας ανακατώνω, σας ανακατώνω 

σαν μάγισσα την ψυχή.  

Το ξέρω ότι μ' αγαπάτε 

κι εγώ το ίδιο σας αγαπώ

γι' αυτό και σας μαγεύω 

με τόσα γράμματα ,

τόσες λέξεις , τελείες και θαυμαστικά 

γιατί σας αγαπώ και σας θαυμάζω  

και θα συνεχίσω αγαπημένες μου, 

σας το υπόσχομαι !!!

Σας ευχαριστώ!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης Σπηλιώτης

ΖΩ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΟΥΝ

 Ζω με ανθρώπους που με αγαπούν 

Αχ να 'σουνα το δώρο μου

για τα γενέθλια μου,

αχ να 'σουνα το δώρο 

του έρωτα, 

όνειρο και καρδιά μου.

Ζω με ανθρώπους που μ' αγαπούν 

δίπλα σε μεγάλη φωτιά  

που καίει τα σωθικά, 

για τον φύλακα άγγελο μου.

Είναι ο ήρωας σε μια ιστορία 

μ' ένα κορίτσι,

που γι' αυτόν 

έγινε καλύτερος άνθρωπος.

Πήρε πολύ αγάπη

ήρθε στην γη ταγμένη 

για να τον γνωρίσει 

και να ΄ναι απλά ευτυχισμένη.

Όλα, μα όλα στην γη

κι ο θάνατος αδιάφορος   

γι' αυτή,

τον θεωρεί φύλακα άγγελο,

ένας έκπτωτος άγγελος

που το βράδυ πριν κοιμηθεί,

πλάθει όνειρα για το καλό της.

Έτσι μαζί του

αγάπησε περισσότερο 

τον εαυτό της,

έμαθε να τον σέβεται

και να δημιουργεί,

δεν θα 'ναι κάποτε μαζί

σ' αυτή την ζωή.  

Έτσι αποφάσισε

έχει μια ελπίδα σοβαρή, 

όσο πιο γρήγορα, 

όσο πιο γρήγορα,

να ξαναγεννηθεί.

Όσο ποιο γρήγορα 

σε μια άλλη ζωή,

κοντά του να βρεθεί.

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗ