ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ

Ολοκλήρωση    2/2/2015

Το να ολοκληρώνεις είναι μια φιλοσοφία

που σ' αφήνει να περνάς, 

μέσα από στοιχειωμένα δάση του μυαλού

 κλειστούς δρόμους του πνεύματος .

Η αφοσίωση είναι ο έρωτας των αγγέλων,

 το να ολοκληρώνεσαι μ' αφοσίωση 

δίπλα σ' ένα άνθρωπο θέλεις χρόνο

ναι μπορείς να αφοσιωθείς με πάθος 

όταν αγαπάς.

Μπορείς να δοθείς χωρίς σκέψεις

να θυσιαστείς θα 'λεγα,

εκεί μπορείς να αισθανθείς ότι τα θέλω 

μπορούν να ξεπεράσουν την φριχτή ζωή,

να μας πάνε σε μαγικούς παραδείσους

 έστω και για ένα μόνο λεπτό ,

είναι αρκετό!!!

ΠΟΙΗΣΗ Σωτήρης Σπηλιώτης

                                                              ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΑΡΙΑ ΜΗΛΙΩΝΗ  

ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΝΙ

Κόκκινο πανί        1/2/2015

Θέλω να σε ζωγραφίζω τόσο πολύ 

να τραβήξω το κόκκινο πανι, 

που εξουσιάζει το δικό σου το κορμί 

να πάρω την κρυφή την δύναμη.

Ναι, Θέλω να σου δώσω

μια καρδιά μοναχική,

 θέλω να σου φερθώ τόσο ευγενικά

 αλλά σε βλέπω χαρούμενη χαμένη. 

Μέσα σε γκρεμούς της ψυχής σε μυστικά, 

 μέσα σε αδιάβατα μονοπάτια

 και δεν μπορώ να καταλάβω 

πόσο ψεύτικες αγωνίες έχεις για τη ζωή.

Πόσο εύθραυστα είναι τα όνειρά σου,

 θέλω να σου φερθώ τόσο ευγενικά

αλλά τα χαμένα σου όνειρα με κρατάνε 

μακρυά.

Μέσα σε μία κόλαση,  

δεν είσαι άγγελος ή ποιητής

είσαι ένας διαβόητος παράνομος

χαμένος διάβολος της γης.

Εντάξει  κόλαση δε σε θέλω πια ...

Ας σταματήσουν τα χείλη σου

να μου ρουφάνε την καρδιά, 

και πέταξε το κόκκινο πανί 

πες μου έλα με λόγια απλά,

στον θάνατο που τυραννάς εκεί !!!

ΠΟΙΗΣΗ Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  YIOTA DEYIART

ΜΟΙΡΑΙΑ

Μοιραία           31/1/2015

Είμαι σίγουρος μοιραία χαμογελάς τα βράδια 

όταν σκέφτεσαι όλα αυτά που έχω να σου πω,

βάζεις τις φίλες σου και κάνουνε ρημάδια 

όλες τις λέξεις και τα δικά μου σ' αγαπώ.

 Είσαι υποκρίτρια σκέφτομαι και κλαίω 

δεν μ' αγκάλιασες καθόλου για να δεις ,

θέλεις να νιώσω ένα πόνο στο σκοτάδι 

θέλεις να δεις χαμογελώντας 

ένα τέλος μια ψυχής.

Είσαι  μοιραία ,

υποκρίτρια δικιά μου ερωτευμένη 

σ' ένα κόσμο κατωτέρας προσμονής, 

υποκρίτρια αν με διώξεις στο παιχνίδι 

 δεν θα μπορείς άλλο εμένα να με δεις .

Είμαι σίγουρος χαμογελάς τα βράδια 

όταν στις φίλες σου λες

 ότι σ' αγαπάει ποιητής, 

γυρνάς το βλέμμα μοιραία απελπισμένα

και ονειρεύεσαι πως θα 'ναι να πέρασεις, 

χιλιάδες λάθη σε μια αγάπη προσμονής.

Μα τρελαίνεσαι στο λέω εγώ τρελαίνεσαι 

σαν δεν φαίνεσαι εκεί που σε ζητώ 

αποφαίνεσαι στο λέω αποφαίνεσαι 

σε μια δίκη με κατάδικο τον δικό μου εαυτό. 

Ερωτεύεσαι στο λέω ερωτεύεσαι

 είσαι μάγισσα που έτυχε να βρω 

θέλεις έρωτα στο λέω θέλεις έρωτα 

και παχνίδι μόνο θεϊκά ερωτικό .

Μα εγώ, εδώ είμαι κοντά σου  

μόνο για την καρδιά σου 

υποκρίτρια το κορμί σου θέλω να φιλώ 

είμαι για σενανε μόνο για 'σένα που αγαπώ.

Είμαι σίγουρος  μοιραία χαμογελάς τα βράδια 

όταν σκέφτεσαι όλα αυτά που έχω να σου πω !!!

ΠΟΙΗΤΗΣ Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΑΝΝΑ ΔΗΜΑΚΗ

ΝΕΡΑΙΔΕΝΙΑ ΟΝΕΙΡΑ

Νεραϊδένια όνειρα     30/01/2015

΄Ονειρα νεραϊδένια αγάπη μου

είσαι σαν την αγάπη σαν τον έρωτα 

όταν δεν υπάρχεις πουθενά 

ίσως μόνο στην θέληση του μυαλού

μέσα σε ένα συρτάρι

στους τιμωρημένους του θεού.

Όταν θέλει ο Θεός ένα έργο 

μια αγάπη την κάνει αριστούργημα

ή αφήνει να καλπάζει  

σ' ένα πάθος τρέλας

περιμένοντας μόνο ένα γκρεμό 

να το πληγώσει.

Αυτό ξέροντας

ότι  είναι ο τελευταίος καλπασμός,

μαζεύει όλα τα χρώματα της γης 

και ταπεινά τ' αφήνει να πέσουν

 μαζί του στην ανυπαρξία .

Είναι σαν την ώρα όταν 

ζαλισμένες οι σκέψεις,  

απ' το ποτό και την νύχτα 

ψάχνουν δρόμο 

ανάμεσα στα άστρα 

τα σβησμένα, 

όνειρα νεραϊδένια αγάπη μου!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΑΝΝΑ ΔΗΜΑΚΗ

ΠΑΡΑΦΕΡΕΣΑΙ

Παραφέρεσαι  29/1/2015

Λυπάμαι,

λυπάμαι που δεν ήσουνα αυτή 

μια κυρία, 

μες του καλοκαιριού 

την ερωτική στιγμή, 

όταν σε είδα πάλι ένα πρωϊνό

καθώς  στην Σμύρνη έψαχνα, 

ένα θανατικό. 

Υποκρίνεσαι δεν δίνεσαι, 

έχεις πολλά να κλάψεις ζωντανή 

μα δεν σ' αγγίζει η αγάπη, το κορμί 

κρύο σαν αθάνατος ο θάνατος 

μόνος του εκεί μέσα σου που ζει,  

ελπίζεις ζεστά σε μιας αγάπης την σιωπή 

μα συντριβή μόνο νιώθεις εσύ εκεί 

που σ' άλλους είναι μια καρδιά μοναδική .

Παραφέρεσαι, ιδρώνεις, κλαις 

και παράξενα φέρεσαι 

όχι γιατί εμένα αγαπάς 

μα μιας ζωής άλλης μια συνταγή. 

Αν ενδιαφέρεσαι έλα απόψε

 κι αγκάλιασεμε το κορμί, 

έλα και φίλησε με πάθος την ψυχή 

αυτή που τόσο άσχημα αιμορραγεί,

 την δική σου που τόσο άσχημα φέρεσαι .

Εγώ είμαι εδώ, είμαι για 'σένα 

στης αγάπης τον σκοπό, 

μα διαλύομαι μακρυά σου πια δεν ζω 

 υποκριτικά φέρεσαι  όχι  σε 'μένα

 μα σε 'σένα δηλαδή, 

 αυτό είναι που δεν έχει όρια  

παρά μια μόνο στιγμή

 αυτήν που χρωστάς στην δική σου την ζωή .

Δεν σε χρησιμοποίησαν ,

μόνο στο πίσω της σκέψης σου σε φίλησαν

 και εσύ το δέχτηκες  και πήρες το φιλί 

ένα αόρατο σημάδι που εξοφλεί ,

ότι δεν μ' αγαπάς,  με χάνεις

ζητάς χρόνο τελικά όπου κι αν πας,

 γιατί δεν ξέρεις αν η αγάπη είναι αυτή,  

που δεν συναντήθηκες ποτέ σου εσύ στη ζωή. 

Παραφέρεσαι και σιγά σιγά με χάνεις, 

και δεν ενδιαφέρεσαι παρά μονάχα

 τις κρυμμένες τις στιγμές, αυτές 

που ξέρεις ότι είσαι για 'μένα 

 μόνο αυτό που εσύ θες ,

παραφέρεσαι!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ Σωτήρης Σπηλιώτης
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΓΙΟΥΛΑ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

ΥΠΟΚΡΙΝΕΣΑΙ

Υποκρίνεσαι   28/01/2015

Υποκρίνεσαι,

 δεν ξέρεις αλήθειες

 μόνο ψέματα ,

είσαι αυτή που δεν μπορείς

 να δεις

 πέρα από' την κόλαση,

 που δεν μπορείς να δεις 

πέρα απ' τις πολυκατοικίες,

 που δεν μπορείς να βρεις 

πίσω στο σχολείο του μυαλού

 τι  σ' απασχολεί.

 Μέσα σε μία ψυχή

 είσαι καταδικασμένη

 μέσα σε μία κοινωνία 

που δεν σ' αναγνωρίζει ποτέ.

 Ιδιαίτερα, ιδιαίτερα

 είναι προδομένη η καρδιά σου 

αυτή που δεν θα γίνει ποτέ

ανθρώπινη.

Αυτή που βούλιαξε 

μέσα στην κόλαση, 

εκεί που οι ξεχασμένοι 

απολαμβάνουν το θάνατο.

Περιμένω να με καλέσεις

κι ας υποκρίνεσαι ,

σου υπόσχομαι να πάμε 

την ίδια βόλτα μαζί 

αυτήν που κάναμε, 

και στον παράδεισο!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ   Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΕΥΑ ΚΟΥΣΤΕΡΗ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΟΣΟ ?

Πόσο    27/01/2015

Κι όμως δεν ξέρεις

πόσο πολύτιμη είσαι

δεν ξέρεις ,

πόσο τα χέρια σου μαγεύουν

δεν ξέρεις,

πόσο οι νεράϊδες σε φυλάνε 

μυστικά σαν Αγία

και σε στολίζουν μ' αστέρια

και χρυσοκέντητα 

λευκά φορέματα.

Δεν ξέρεις ,

πόσο μπορείς να χάνεσαι 

μέσα σε μαγεμένα δάση

του μυαλού

και σαν ζωγραφιά ν' ακουμπάς 

πάνω σε διαμαντένιες καρδιές 

που λιώνουν.

Ίσως δεν ξέρεις τίποτε ακόμη

σαν νεράϊδα πόσο πολύτιμη, 

πόσο ακριβή είσαι για μένα, 

δεν πειράζει.

Πόσο να προσπαθούσα 

να σου πω γι' αυτό,

πόσα δάκρυα παρακαλετά και συνειδήσεις

θα έπρεπε ν' αφήσω στα πόδια σου 

για να με κοιτάξεις σαν άνθρωπο στα μάτια. 

Πόσα στραγκίγματα του μυαλού

κι ανατριχιάσματα του κορμιού

θα σ' έπειθαν για έναν έρωτα τόσο μεγάλο. 

Πόσο πολύτιμη ήσουν για μενα 

ακριβή μου αγάπη, 

πόσο!!! 

                                                                            ΠΟΙΗΣΗ   Σωτήρης  Σπηλιώτης