ΓΙΟΡΤΑΖΕΙΣ

Γιορτάζεις  14/3/2015

Είσαι τόσο όμορφη, 

τόσο σημαντική, τόσο πολύτιμη,

τόσο μοναδική, 

όσο μια ανάσα, όσο ένα φιλί, όσο μια σκέψη, 

όσο ένα αύριο μοναχικό,

όσο μια γιορτή που δεν θα την κάνω ποτέ μαζί σου

γιατί εσύ διάλεξες να ζήσεις,

χωρίς τα χέρια μου να σ' αγκαλιάζουν, 

χωρίς τα χείλη μου να σε φιλούν

χωρίς η ανάσα μου να σε καίει ,

χωρίς να σβήνουμε μαζί τα κεριά του χρόνου 

και τις ελεύθερες στιγμές μας 

να τις κάνουμε όνειρα μες στην σκέψη μας,

με πολύτιμες αφημένες ώρες απ' το παρελθόν 

σε κρυμμένα συρτάρια της καρδιάς μας 

και νομίζεις ότι μόνη γιορτάζεις, 

νομίζεις ότι κινείσαι μόνη μέσα

σ' ένα σύμπαν που υπάρχω κι εγώ,

νομίζεις τόσο μακρυά,

μα κάνεις λάθος .

Γιατί σήμερα δεν γιορτάζεις εσύ μα εγώ ,

που μπορώ να καίγομαι απ' τα φιλιά που δεν σου δίνω

απ' τις ανάσες που καίνε τα σωθικά μου, 

απ' τα χέρια μου που ραγίζουν που δεν σ' αγκαλιάζουν

από την σκέψη μου που παγωμένη ζει μέσα σε μια θλίψη 

γι' αυτό που δεν ξέρεις ,

ότι σήμερα δεν γιορτάζεις εσύ μα εγώ,

που μπορώ να σ' αγαπώ τόσο θεϊκά, 

που μπορώ να 'μαι μακρυά 

μα τόσο κοντά στην γιορτή σου,

τόσο κοντά στο κορμί σου, 

τόσο κοντά στην σκέψη σου, 

που αντέχω να σε μοιράζομαι

ορίζοντας ότι η αγάπη δεν είναι απλά μια παρουσία

ένα θέλω ένα χαμόγελο, 

μα η αυταπάρνηση η μοναχική ολοκλήρωση η μοναξιά

το άγγιγμα της κόλασης  

σε πολύτιμα αισθήματα του μυαλού,

είσαι δική μου δεν γιορτάζεις για 'σένα 

δεν μπορεί δεν γίνεται,

γιορτάζεις για μένα που μπορώ να σε μοιράζομαι με την ζωή

λίγο πριν πεθάνω κι όμως χαμογελώ

καθώς σ' αφήνω να διάλεξεις

για να μην σε πληγώσω. 

Σήμερα γιορτάζεις εσύ κι εγώ,

και το δώρο σου είναι να διαλέξεις την ζωή σου,

την ζωή που θα φορέσεις  το δικό μου δώρο, 

σ' αγαπώ!!! 

ΠΟΙΗΤΗΣ Σωτήρης Σπηλιώτης

ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ

Το ξέρεις   13/3/2015

Το ξέρεις ποσό σ' αγαπώ,

ποσό με ξεπερνάς 

και δίπλα σου πετώ, 

σε χαμηλές πτήσεις όταν οδηγώ

με την σκέψη σ' αγγίζω.  

Όταν σ έχω δίπλα μου ξεπερνώ

 όλες τις θλίψεις της κόλασης

 στου παραδείσου τον ρυθμό 

στου έρωτα μου τον σκοπό. 

Το ξέρεις ποσό σ' αγαπώ 

όταν τα μάτια σου κοιτώ,

 αυτές τις λάμψεις απ' αστέρια

 που φωτίζουν την καρδιά 

κι όταν νοιώθω 

σ' όλο το κορμί αγγελικά 

τα δυο σου χέρια,

το ξέρεις!!! 

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Όχι μόνο      12/3/2015

Όταν γυρίζεις το κεφάλι από 'κεί

με απορία αν θα δεις σε μια στιγμή, 

όλα τα χθες που μας κρατάνε χωριστά

απόψεις λόγια και χαμένα ιδανικά.

Όταν γυρίζεις το κεφάλι μια στιγμή

και νιώθεις ότι σε ζαλίζει η ζωή,

περπατάς χτυπάς και δεν μπορείς 

ποτέ να καταλάβεις γιατί νιώθεις ενοχή. 

Όταν γυρνάς  και βλέπεις μακρυά 

πίσω μα ίσως και μπροστά , 

τότε μια ζαλάδα σαν της θλίψης συννεφιά

ένα απόγευμα σε καταδιώκει συμφορά.

Όταν γυρνάς και ψάχνεις απεγνωσμένα σκέψου 

τότε αγάπη μου κι εμένα πόσο μοναχός 

σ' αναζητώ στα σιωπηλά, 

πόσο βυθίζομαι κρυφά στα σκοτεινά,

σε μιας χαράδρας τον απόλυτο γκρεμό

από έρωτα μαζί σου κι από κρυφό καημό,

όταν γυρνάς απλά κοίταξε καλά 

είμαι δίπλα σου για πάντα 

όχι μόνο για μια φορά !!!

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Βιογραφικό

Ποιητής

Σωτήρης Σπηλιώτης

Με δυναμικές προσεγγίσεις σε θέματα 

της ζωής

ακουμπά την ψυχή τα όνειρα τις σκέψεις

τα εσώτερα του μυαλού και της θέλησης 

Aφουγκράζεται τον παλμό που μας οδηγεί σε δρόμους

όταν όλα τα άλλα βλέπουν αδιέξοδα.

Εργαλεία του πινέλα και  χαρτί της φαντασίας,

μολύβια και όνειρα,

αφού ζωγραφίσει πρώτα τις εικόνες στην ψυχή του 

με χρώματα μαγικά που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα

 ούτε είναι τρόπος ζωής

ούτε ίσως  η ζωή ίδια,

δημιουργεί...

Ανεβάσματα ονειρικά ανεβάσματα σε σύννεφα 

με σκαλοπάτια,

που πολλές φορές αντί να βγάλουν στον ουρανό

σε βγάζουν στην κόλαση, 

σπουδαγμένος μέσα σε νυχτερινές διαδρομές της θέλησης 

για ένα καλύτερο αύριο, 

αποφάσισε να ασχοληθεί με αυτό που αγάπησε 

τότε στα πρώτα βήματά της ζωής και κατόρθωσε να ξεφύγει

 από τα τετριμμένα. 

Έκανε δική του σκέψη

 βάζοντας τα όνειρα μέσα σε αποσκευές, 

για να τα βγάλει όταν τελειώσει το ταξίδι 

όταν μακρυά ακόμη βλέπει την δική του ονειρεμένη δύση

και δωρεάν  να τα δώσει  σε αυτούς που μπορούσαν

 να συμμετέχουν έστω και στο τέλος. 

Αυτοί είναι που θα συνεχίσουν το όνειρο του ποιητή 

του εκφραστή 

του ονειροποιου Σωτήρη Σπηλιώτη 

αυτοί που θα ανοίξουν τις αποσκευές

 με αγάπη και ευαισθησία, 

 θα τις αφήσουν να κινούνται εκεί ανάμεσα

 στα σύννεφα αποθηκευμένες,

 μέσα σε καρδιές ελπίδες ερωτικά σκιρτήματα 

αγωνίες και θέλω.

 Εκεί ανάμεσα στα γιασεμιά και τις φρέζες

 ανάμεσα σε έρωτες και αγκαλιές,

 μέσα σε κήπους που τα πολύχρωμα τριαντάφυλλα 

είναι τα γράμματα είναι οι ιστορίες τα παραμύθια

και τα ποιήματα. 

Αυτά που θέλω να σας δώσω

στις στιγμές σας,

στις δικές σας στιγμές 

που τις κάνουμε τόσο πολύτιμες

μαζί!!!

Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΔΑΚΡΥΑ

Δάκρυα   8/3/2015

Κλαίει μαζί μας ο ουρανός

εγώ εσύ κι ο θεός,

σε δυο άκρες μια φυγής

σε δυο άκρες της ζωής!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης Σπηλιώτης

ΕΝΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Ένα σύννεφο ευτυχίας    6/3/2015

Πόσο κοντά μπορείς να φτάσεις

 στο θάνατο,

 όταν κάποια στιγμή καταλάβεις

 ότι μπορείς να χάσεις 

αυτό που τόσο πολύ στην ζωή

 έχεις ανάγκη.

 Αυτό που τόσο πολύ στην ζωή 

αγαπάς,

 αυτό που δεν θ' αντάλλασσες 

συμβολικά,

με το χρυσαφί του κόσμου.

Κάτι μας έκανε δυστυχισμένους

υπερβολικά, 

όμορφα είναι τα μάτια της

είναι τα χείλη της

το κορμί της. 

Μα!!!

Πόσο θεϊκά είναι

όταν

κάποια στιγμή στη ζωή μας

περάσουμε κάτω

από ένα σύννεφο ευτυχίας

κι αυτό βρέξει αγάπη!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ Σωτήρης Σπηλιώτης

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΜΑΡΙΝΑ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ

ΓΥΡΙΖΕΙΣ

Γυρίζεις  5/3/2015

Γυρίζεις μέσα στα σκοτεινά 

πίσω από λάμψεις, 

με κόκκινα  φορέματα 

μέσα σ' άσχημα όνειρα. 

Μέσα σ' άγνωστα πρωϊνά

γυρίζεις παίζοντας με την καρδιά, 

νομίζεις ότι κι η αγάπη ξενυχτά 

μα κανείς λάθος. 

Μόνο εγώ σ' αγαπώ με τόσο πάθος

γυρίζεις ψάχνοντας νησί, 

μια απρόσμενη αρχή 

και τελειώνεις.

Αν ήσουν ίσως μια αυγή

μια χρυσορόδινη ψυχή,

δεν θά 'χες τίποτε να πεις

ούτε καρδιές να σώνεις.

Κοιτά ψηλά ίσως με δεις, 

να φεύγω μόνος κατηφής,

απελπισμένος

στις  άκρες ενός ουρανού

που δεν ξεμπέρδεψε τον νου

απ' την ασχήμια

φτωχών ανθρώπων της στιγμής 

που ψέματα ήταν οι συνεχείς ,

αλήθειας δρόμοι οι γκρεμοί 

μέσα στο βλέμμα. 

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης  Σπηλιώτης