ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

Μαγδαληνή      3/4/2015

Λατρεμένη μου  

μες στην αγκαλιά μου, 

πονεμένη μου 

μετά τα φιλιά μου. 

Σαν η τελευταία Μαγδαληνή

πάνω στη γη,

ενώ εγώ σου έπλενα 

με χάδια το κορμί,

ενώ τα φιλιά μου λάτρευαν

το παιδικό σου σώμα,

μου είπες ταπεινά αγάπη μου

για χάρη  μου. 

Μην μου μιλάς σκληρά, 

και κάηκα στα χέρια σου

από αυτήν την αγγελική ματιά,

μέσα στην δική σου αγκαλιά. 

Ματωμένη η καρδιά,  

ματωμένα τα χρυσά σου φτερά, 

από ένα πάθος μια συμπεριφορά 

ερωτική μα από πόθο χαοτική.

Το ξέρεις πόσο σ' αγαπώ

λατρεμένη μου 

μέσα την αγκαλιά σου,

αγαπημένη μου 

μετά τα φιλιά σου,

 σαν την Μαγδαληνή

μου 'δωσες παράδειγμα.

Αγάπη μου μοναδική!!!
ΠΟΙΗΣΗ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩ

Ζω    2/4/2015

Μου λείπεις ,

ζω μακρυά σου 

αρρωστημένα 

σαββατοκύριακα θλίψης,

με καμμένα συναισθήματα 

αναμονής

αδιέξοδης αγάπης 

ερωτικής δίκης σου 

προσμονής.

Υποφέρω, σκέφτομαι

αν ποτέ μου καταφέρω 

να σου δείξω ποσό σ' αγαπώ,

να σου ανήκω 

και για 'σένα μόνο 

να ζω.

Αν το ξέρεις, αν το ξέρεις 

δεν θα υποφέρεις

θ' αφήσεις τους δικούς σου 

χτύπους της  καρδιάς,

στην κοιλάδα 

της δίκης μου αγκαλιάς 

μου λείπεις!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Πρόκληση     31/3/2015

Πρόκληση  είναι πρόκληση αυτή η άσπρη σελίδα 

απέναντι μου ,

είναι πρόκληση το φως που χάνεται σιγά σιγά 

μέσα στη απογευματινή βροχή που μας αγκαλιάζει,

 παρέα με τα χαμηλά σύννεφα που σκορπούν θολά 

την υγρασία τους πάνω και μέσα στην ψυχή. 

Χάνεται το φως της μέρας κι ανάβω την λάμπα 

με το πετρέλαιο,

 κανονίζω το φιτίλι να μην είναι πολύ μεγάλο  

και δεν πειράζει ας λείπει το πολύ φως 

κι ας είναι οι σκιές πιο μεγάλες

αρκεί  να φτάσει για σήμερα 

όλη την νύχτα η παρέα του φιτιλιού .

 Η παρέα του μαζί με τις σκιές του

 που θα με κάνουν να σκεφτώ παραμύθια 

 να πλάσω ήρωες,

 να δω πολέμους και φαντάσματα απ' το παρελθόν

 και  μέσα σε μερικά φυσήματα του αγέρα καθώς θα περνά

 ανάμεσα από τα τέσσερα παράθυρα του σπιτιού, 

 μήπως και μπορώ να σκαλίσω εκεί μέσα στα κλάσματα του χρόνου

 κάποιες εικόνες απ' το μέλλον. 

 Γράφω κρυμμένος πίσω από ένα παλιό τετράδιο ξεχασμένο

 μη χρησιμοποιημένο άχρηστο θα 'λεγα γι' άλλους, 

μα τόσο πολύτιμο για 'μένα με ξεθωριασμένο το χρώμα του 

 μα που στα χέρια μου οι λευκές του σελίδες

γεμίζουν με περιπέτειες ολόδροσα περιβόλια και με κήπους,

 μέσα σ' ατέλειωτα λιβάδια με μαγεμένα δάση και με νεράϊδες 

 μάγισσες και πριγκίπισσες όλες από άλλα παραμύθια,

 όλες από άλλες ιστορίες  κι όλες από άλλα χρόνια

 άλλους αιώνες μα τόσο ίδιες και τόσο διαφορετικές.  

 Φως, χρώματα, γέλια, χαρά, αισιοδοξία  

μα δεν είμαι στο ίδιο δωμάτιο ,

 πως όλα έχουν γίνει τόσο φωτεινά και περνάνε κοντά μου

 στέκονται δίπλα μου με χαιρετάνε και μ' αγκαλιάζουν  

 μου μιλάνε  

 Ποια ζωή είναι αυτή σε πιο παραμύθι είμαι τώρα

πια ιστορία με παρασέρνει σε χειμώνες και καλοκαίρια,, 

σε Άνοιξες και θάλασσες, σ' ουρανούς και βυθούς

 σε λιβάδια και θύελλες, σε έρωτες και τραγωδίες, 

σε ιστορίες αρχαίες και νέες   

 κι όλα αυτά όλα αυτά ανταμώνονται εδώ δίπλα μαζί μου 

 σ' ένα δωμάτιο. 

 Δάκρυα, θλιμμένες ιστορίες άνθρωποι απ' το παρελθόν 

που ονειρεύονται κι αυτοί , παραμυθάδες και ποιητές 

που δίπλα μου παρατάνε χαλασμένα μολύβια 

 δίπλα μου αφήνουν έργα ατελείωτα ζωγραφικής 

με χιλιάδες χρώματα,

 δίπλα χτίζουν χωριά και πόλεις με οράματα 

δίπλα μου στολίζουν με αγάλματα νίκες δίπλα μου ορθώνουν μνημεία

 που θα μας σημαδεύουν το μέλλον ,  

 κι όλα αυτά δίπλα μου μέσα στο δωμάτιο.   

Σελίδες πόσες σελίδες, πόση ώρα άρχισα να κρυώνω πολύ

  το παλτό κι η κουβέρτα δεν αφήνουν να ζεσταθεί η φαντασία 

κι άλλο, έχασα τα χρώματα έχασα τις ιστορίες 

 πρέπει να ανάψω τα ξύλα στο παλιό τζάκι   

 μα πρέπει να τα φέρω απ' έξω με τα προσανάμματα και μ' ένα δαδί 

 να πάρω απ' την λάμπα που καίει μια φλόγα και να ζεσταθεί 

πάλι όλο το δωμάτιο.    

Γρήγορα όμως γιατί άφησα πολλά στη μέση,    

άρχισε να χιονίζει έξω απ' το βουνό ακούγονται  

οι φωνές από ένα κοπάδι λύκων τα σύννεφα ακόμη πιο βαριά  

 είναι πλέον σαν μανδύας κατάλευκος που  πλέκει  

σιγά σιγά το χρώμα της γης άσπρο.

 Χιονίζει  σαν να φροντίζει ο ουρανός  να γεμίσει  την γη με  ελπίδα  

 για το μέλλον με λευκές νύχτες  

για μια ελπίδα φωτός,  

σταμάτησαν όλα τι ησυχία μέσα στο απαλό πέσιμο του χιονιού

 ακούγονται μόνο τα βήματα μου και τα ξύλα, 

που φορτώνω στην αγκαλιά μου για να συνεχίσω 

την αστραφτερή νύχτα του δωματίου. 

 Ακόμη μερικές αχτίδες φωτός και ζεστασιάς προσθέτει 

 τ' αναμμένο πλέον τζάκι και 'γώ βυθίζομαι πάλι στις σελίδες 

 μου στις  σκέψεις μου και στις ελπίδες 

ότι θα μπορώ ν' αγκαλιάσω έναν άλλο κόσμο στο μέλλον,

 λέγοντας τα τόσο απλά πράγματα του σήμερα. 

Πρόκληση ναι πρόκληση είναι αυτή η άσπρη σελίδα σήμερα 

 ένα καλό βιβλίο αύριο πραγματικότητα ταξίδια ζωή  

μα τι λέω ας γυρίσω πίσω εδώ στην λάμπα και στο τζάκι 

 κι ας αφήσω τις προκλήσεις να 'ναι πίσω από το χαρτί 

  εγώ μπορώ να χαρώ τώρα τις λευκές σελίδες με τις γραμμές 

 και να πάω μόνο όπου  μ επιτρέπουν αυτές 

  στην νυχτερινή πρόκληση της ψυχής , 

 που αφού επιλέξει που θέλει, να ταξιδέψει πιο γρήγορα 

από οτιδήποτε 

στο παρελθόν η στο μέλλον !!!

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΜΑΡΙΑ ΜΗΛΙΩΝΗ

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

   Η ΕΛΛΑΔΑ  ΕΙΝΑΙ  ΜΟΝΗ ΤΗΣ ...    30/3/2015

Σκέφτομαι αν η κυβέρνηση εκτός απ΄ το συμβιβασμό

 που έχει κάνει με την κυρία Μέρκελ και τους συμμάχους 

 έχει να αποδώσει δικαιοσύνη μέσα στην Ελλάδα,

 στο εσωτερικό της Ελλάδας, στους υπεύθυνους .

Αυτούς που έχουν οδηγήσει το λαό σ΄ αυτή τη φτώχεια

 και την κατάθλιψη, σ’ αυτή τη μεγάλη αδικία. 

Αυτό που ευαγγελιζόταν ο κύριος Τσίπρας και τα παλικάρια του

ελπίζω να το κάνει πραγματικότητα 

κι επιτέλους η δικαιοσύνη να δώσει αυτά που δικαιούνται

σ’ αυτούς που τ’ απέκτησαν με τόση προδοσία και βια

απέναντι στον Ελληνικό λαό. 

Τουλάχιστον κύριοι, αν δεν προλάβετε να κάνετε τίποτε 

ξεκαθαρίστε το τοπίο απ’  τους εφιάλτες  

κι αφήστε την χώρα καθαρή με διδάγματα Δημοκρατίας 

μήπως στο μέλλον μπορέσει  να προχωρήσει μπροστά.

  Και φυσικά δεν μιλάμε για αριστερούς, δεξιούς ή πασοκτσήδες

  αλλά για τους καταχραστές, τους υπόλογους

 και τους υπευθύνους νομικά απέναντι

 στην Ελληνική δικαιοσύνη,  

απέναντι στον Ελληνικό λαό 

σ’ εμάς όλους που επί πέντε χρόνια αντέχουμε 

να μας εξουσιάζουν άνθρωποι εχθροί  

που υποτίθεται ότι μας βοηθάνε οικονομικά 

οδηγώντας μας στην οικονομική εξαθλίωση 

και στο μαρασμό του Ελληνικού έθνους. 

Αποδώσετε ευθύνες όχι για το σήμερα,  

μα για το μέλλον της πατρίδας μας.

Η αξιοπρέπεια του Έλληνα δεν έχει ορίζοντες 

ξεπουλημενους,

μα φιλοσοφία ενός προηγμένου λαού,

 ενός αρχαίου λαού που μετά από χιλιάδες χρόνια 

οι βάρβαροι προσπαθούν να τον εξουθενώσουν 

οικονομικά, κοινωνικά να τον κατακτήσουν 

 και να τον οδηγήσουν στην αφάνεια της ιστορίας!!! 

ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ  ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ 

ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΝΤΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΗ ΤΗΣ 

ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣΕ ΑΚΡΙΒΑ

 ΤΙΣ ΦΙΛΙΕΣ  ΜΕ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ !!!

ΠΟΙΗΤΗΣ  ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΑΝΔΡΕΟΥ

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ

 Μου λείπεις  29/3/2015

Μου λείπουν οι ώρες

με τα χάδια της,

τα όμορφα τα μάτια της

κι η ζέστη αγκαλιά της.

Μου λείπουν οι ανάσες  της

οι ερωτικές γκριμάτσες της,

τα στήθη το κορμί 

και τα καυτά φιλιά της!!!

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΑΓΑΠΗΣ

Χειμώνας αγάπης   28/3/2015

Ένας χειμώνας αγάπης 

που από μακρυά 

περνά μες την καρδιά , 

μπορεί κι ένας χειμώνας 

οφθαλμαπάτης.

Με τόση υγρασία τόσα φιλιά

που έπνιξαν τα μυαλά

με βλέμμα απάτης, 

υγρασία και βροχή 

μες το κορμί και την ψυχή 

κι αυτό που λάμπει 

είναι η φωτιά που καίει

την δική μας την καρδιά. 

Μ' ελπίδες κι όνειρα μακρινά 

ότι οι ώρες κι ο χρόνος 

θα μας λυπηθεί 

 και θα μας αφήσει

 να ζούμε μαζί .

Ζήλια, ένοχα μυστικά 

χάδια ατελείωτα στα χείλη φιλιά. 

Μετρούσα αν ήταν έρωτας η αγάπη 

μ' αυτό που αγκάλιασε εμάς 

ήταν και τα δυο μαζί ,

όπως αυτή η βροχή 

που μας πότισε 

με λάμψη στην ψυχή ,

μ' ένα χειμώνα αγάπης.

Τρέχω κοντά σου σαν παιδί 

κι αφήνω αυτήν την βροχή ,

 να μου θυμίζει ότι είμαι 

και τώρα εκεί .

Όπως όταν τρέχω 

στην αγκαλιά σου

 βρεγμένος , 

τρελά ερωτευμένος!!!

ΠΟΙΗΣΗ  ΣΩΤΗΡΗΣ  ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ