ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Χριστούγεννα   23/12/20015

 Είναι κάτι μαγικές εικόνες

 κάθε χρόνο τέτοια εποχή,  

που ξεπερνούν κάθε φαντασία 

 έρωτα χιόνι κάθε παχνίδι 

που ονειρεύεται κάθε παιδί

μες τού μυαλού την ευτυχία 

 μες την ψυχή.  

 Φωτιές μέσα σε τζάκια  

 πίσω από ξύλινα 

χιονισμένα περβάζια

χρώματα κόκκινα, χρυσά, ασημιά,

γιρλάντες δέντρα στολισμένα όλο χάρη, 

όλο μαγεμένη ομορφιά .

Τοπία κατάλευκα δάση όλο χιόνι 

κρύσταλλα στις στέγες, 

που ακουμπούν διάφανα 

τις χαρούμενες καρδιές 

και σαν καμπανάκια

αγγελικά του Άι Βασίλη,

την φύση όλη ξυπνούν

υμνούν οι φωνές. 

Παιδικές άχραντες μελωδίες, 

μαγικά πολύχρωμα πουλιά,

μες σε φωλιές απ'  άχυρο 

ζεστές, κρυμμένα,

χιονάνθρωποι και ξωτικά.  

Έρχονται κοντά μας 

 χαρούμενα γελάκια παιδικά, 

σοβαρές ευτυχισμένες 

πατρικές κουβέντε,ς 

η μαμά στην κουζίνα

 όλο χαμόγελο, τα όνειρα μετρά

καθώς γλυκά 

κι άλλα του κόσμου δώρα 

ετοιμάζει και τα Χριστούγεννα αυτά .

 Τούτες τις μέρες όλα προμηνύουν 

τον ερχομό της ελπίδας του Χριστού 

 κι όλα λαμπερά στολίζουν  

  την Σοφία του δικού μας 

φιλεύσπλαχνου Θεού.

Χριστούγεννα ήρθαν και πάλι τα κάλαντα

φωνές του κόσμου παιδικές,

 θα μας τα ψάλλουν θα φωνάξουν 

στην αυλή μας οι ελπίδες  

δεν είναι πότε ταπεινές.

Το δώρο που έχουμε είν' η ζωή μας 

ας το κρατήσουμε  αυτήν την εποχή 

που μαγικά μας ταξιδεύει  
στου νου την άπιαστη χαρά,

με τα Χριστουγεννιάτικα στολίδια 

χρόνια πολλά καλά Χριστούγεννα 

και καλή πρωτοχρονιά !!!

ΠΟΙΗΣΗ    ΣΩΤΗΡΗΣ  ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 Ήρθαν τα Χριστούγεννα 

26/12/2016

Άδειοι θρόνοι στα ουράνια 

κάτω απ' την σκεπή της Αγίας Αναστασίας,

 άδειοι θρόνοι στη γη

εκεί μέσα στο πρωϊνό το χριστουγεννιάτικο 

όταν τα χρώματα ακόμη είναι νεκρά

 όταν το σούρουπο με την ομίχλη μας αγκαλιάζει 

όταν το φως και τα στολίδια 
σου λείπουν στο κόσμο .

Προτού φέξει ακόμη, 

μέσα στην νύχτα εκεί τρέχω ν' αγκαλιάσω 

την ελπίδα της γέννησης σου 

την ελπίδα της ζωής μέσα στο χειμωνιάτικο 

πρωϊνό τα φώτα της χαράς

 μ' ένα ολόγιομο χρυσοκόκκινο φεγγάρι 

σαν τ' αστέρι της Βηθλεέμ  

με καλεί και μου δείχνει τον τόπο

 που η Ανατολή των Ανατολών 

ανήγγειλε στον κόσμο χαρμόσυνα την Ελπίδα... 

Εκεί η βασανισμένη ψυχή μου τρέχει σιωπηλά

σαν μια σκιά του κόσμου,

 μέσα σε σκέψεις και σ' αγγελικές μορφές

  που φυλάνε τους ανθρώπους μας

 για ν' ακούσει με σεβασμό τα δώρα του θεού.

 Αγγελικές φωνές να ψάλλουν 

το Χριστός γεννάτε σήμερα  

και σεβάσμιοι γέροντες να λειτουργούν 

την δόξα του λόγου σου 

και των πράξεων ...

Μια θεϊκή ελπίδα μεταμορφώθηκε στο σωτήρα της πλάσις

 και έγινε το χρυσό φως του κόσμου 

ταπεινά και ευλαβικά.  

Εκεί που τα βήματα κοντά σου 
περνάνε στον ουρανό

 στην αγκαλιά ενός αγγέλου

 και στο Χριστουγεννιάτικο δεντρό της ελπίδας.

 Σ'  αυτό που θα 'πρέπει πάνω να χτίσουμε ένα νέο κόσμο

στολίζοντας το κάθε χρόνο με καινούρια δώρα 

προς τον Θεό .

Ανάμεσα σε χρυσούς θρόνους 
και σε πολυελαίους τ' ουρανού 

που μας φωτίζουν εκεί ανάμεσα ξεχωρίζω 
τους αγγέλους να ψέλνουν 

την γέννηση σου Χριστέ μου.

Ήρθαν τα Χριστούγεννα... 


ΠΟΙΗΣΗ 
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΑΥΡΙΟ ΠΑΛΙ

Αύριο πάλι

Ξημέρωσε  κι ακόμα σε κοιτώ 

ακόμη κοιτώ τα μάτια σου,

τόσο κουρασμένα 

όμως τόσο μαγευτικά όμορφα.

Ξημέρωσε και προσπαθώ να ξεχάσω

ότι ίσως σε λίγα λεπτά δεν θα 'μαστε μαζί

προσπαθώ να μην χάσω αυτά που ζήσαμε

και φοβάμαι να φύγεις μακρυά μου.

Άσε μου τα μάτια σου, τα χείλη σου το σώμα σου

 και φύγε. 

Εσύ πάρε μόνο την ανάσα σου τώρα

 αυτήν την στιγμή, αύριο, για πάντα και φύγε

ξημέρωσε μέσα μου παίζουν κάτι μουσικές

από ξεχαρβαλωμένες μπάντες 

χωρισμένων μουσικών, 

μια νότα λυπημένη εδώ 

μια νότα ξεχασμένη εκεί 

κι  εγώ στο κορμί σου ακόμη 

κι εγώ στα λακκάκια στα σημάδια 

που άφησα στο δέρμα σου. 

Σ' αυτά που ξεδιψούσα όλο το βράδυ πίνοντας

απ' τη ψυχή  σου, όλα τ' αρωματικά βότανα

και κάνοντας την να φυτρώνει 

απ' το πάθος, τον πόθο.

Ναι να μην μπορεί να σηκωθεί απ' το κρεβάτι,

 τα χέρια μου σαν εραστές 

πονάνε απ' το κορμί σου που αχόρταγα

 τ' άφηνες να σε χαϊδεύουν ξεδιάντροπα,

 παντού κλέφτες κι εκβιαστές της ηδονής 

βοηθοί σ' εγκλήματα της νύχτας  

 πόσες φορές έσφιξαν τον λαιμό σου, 

χάϊδεψαν τους μηρούς σου, έτρεξαν 

πάνω σ' ιδρωμένα πηγάδια.
Σταγόνες πάθους, φτωχά τραντάγματα.

 δεν μ' άφησαν να ξεδιψάσω, μόνο σαν άνεμος 

σ' έσπρωχναν ποτέ εδώ, ποτέ εκεί,

νηστικά λες πεινασμένα θεριά 

να σε κομματιάζουν τόσο γλυκά. 

Ξημέρωσε και μόνο μια τεράστια φούσκα 

από κατακόκκινα τριαντάφυλλα πόθου,

περιμένει να σκάσει. 

μέσα στην σκέψη μας. 

Φύγε, ας αφήσουμε να κυλήσει η μέρα 

μέχρι το βράδυ, 

όταν μυστικά πάλι αγκαλιαστούν 

 τα κορμιά μας... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Τα μάτια των αγγέλων

 29/12/2015

Αυτά τα μάτια σου πάντα  

θα σκορπούν την θλίψη 

όταν θα τα θυμάμαι, 

πόσο ονειροπόλα μ' αγγίζουν

ακόμη και με πετάνε

πάνω απ' τον παράδεισο.

Εκεί μέσα σε ψεύτικους κόσμους

πάνω σε κήπους παραμυθένιους

και σ' εποχές, που κάνουνε

τους δυστυχισμένους να γράφουν

ερωτικά γράμματα στoυς  αγγέλους.

   Πετάξτε μας ονειροπόλοι 

στην τέχνη των ματιών,

απολαύστε την δύναμη των ακριβών

αγγέλων του νου της γης ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Τα μάτια των αγγέλων

 29/12/2015

Αυτά τα μάτια σου πάντα  

θα σκορπούν την θλίψη 

όταν θα τα θυμάμαι, 

πόσο ονειροπόλα μ' αγγίζουν

ακόμη και με πετάνε

πάνω απ' τον παράδεισο.

Εκεί μέσα σε ψεύτικους κόσμους

πάνω σε κήπους παραμυθένιους

και σ' εποχές, που κάνουνε

τους δυστυχισμένους να γράφουν

ερωτικά γράμματα στoυς  αγγέλους.

   Πετάξτε μας ονειροπόλοι 

στην τέχνη των ματιών,

απολαύστε την δύναμη των ακριβών

αγγέλων του νου της γης ...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΦΕΥΓΕΙΣ ΧΡΟΝΕ

Φεύγεις χρόνε   30/12/2015

Φεύγεις χρόνε ,

φεύγεις γερασμένος 

πικραμένος 

με θλίψη,

 σκυθρωπός  γιατί δεν μπόρεσες 

να δώσεις την χαρά 

που ήθελες, 

γιατί σε φορτώσαμε 

ρυτίδες, ενοχές και πάθη

δολοφονίες, πνιγμούς και μίση,

μισαλλοδοξία κι απαισιοδοξία 

και καμιά φορά υποκριτικά 

θυμόμαστε πως σε περιμέναμε με ελπίδα. 

Φεύγεις χρόνε, βιαστικά 

θα 'λεγα και δεν κοιτάς 

ούτε δίπλα ούτε πίσω,

 παρά μόνο τις λίγες ώρες

 που απόμειναν απελπισμένα. 

Μας κοιτάς ασπρισμένος, 

 γεμάτος αμαρτίες κι ενοχές 

λες και βλέπεις , μια γυμνή 

πόρνη αριστοκράτισσα.

Δεν ήθελες να φορτωθείς εσύ, 

όλη αυτή την θλίψη που σου δώσαμε

 είχες ελπίδες και χαρές να μας δώσεις,

 μα μόνο καταστροφές σ' ετοιμάσαμε  

 πολέμους, υποκρισία και προδοσία. 

Φεύγεις γρήγορα, ξέρεις όμως

  ότι δεν φταις εσύ μα εμείς 

που θα παραμείνουμε εδώ πίσω 

να υποδεχθούμε ένα καινούργιο χρόνο 

για να τον βασανίσουμε.  

Λοιπόν σαν χαζοί γελάμε, 

φεύγεις χρόνε!!!

ΠΟΙΗΣΗ  ΣΩΤΗΡΗΣ  ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ

Καλικάντζαροι 31/12/2015

Κλεμμένα χαμόγελα 

κάποια σύννεφα ίσως κρυμμένα 

κάνουν παρέα με κάτι χαμόγελα

που 'ψαχνα χθες, 

μέσα σε μια πολύ άδεια παγωμένη

φυλακισμένη 

νεκρή φύση. 

Δεν περνούσε κανείς

όλοι οι δήθεν 

κι οι γιατί χάθηκαν 

χωρίς να ξέρουν από πόσο

και τι μας χρωστά η ζωή. 

Αφού τα πήραν όλα

οι καλικάντζαροι,

ακόμη και τα χαμόγελα  

φόρεσαν την στολή 

των ξωτικών και κρύφτηκαν 

περιμένοντας την άλλη μέρα 

τον άλλο χρόνο

όταν ξεχάσουμε, να μας κλέψουνε

πάλι τα χαμόγελα!!! 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ