ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΗ ΕΙΣΑΙ

Πόσο όμορφη είσαι   19/3/2015

Ποσό όμορφη είσαι

καλή μου, 

θα 'θελα να 'μουν κοντά σου

συνέχεια να σ' αγαπώ 

σαν εραστής, σαν ιππότης

να σ' εξουσιάζω. 

Αυτήν την τόσο ευαίσθητη 

ομορφιά σου πριγκίπισσα, 

αυτήν η τόσο όμορφη παρουσία 

που μ' αναστατώνει. 

Να 'τανε δίκη μου! 

Έχεις τόσο παθιασμένα 

όμορφο κορμί ,

κατακτητής ή κουρσάρος

να μουν να σε κλέψω. 

Δεν με νοιάζουν τα θέλω σου, 

η αξιοπρέπεια σου ,

η ζωή σου παρά μόνο 

να σ' έχω κοντά μου,

να μπορώ να σ' αγγίζω 

γυμνή ή ντυμένη, 

να μου χαμογελάς 

και να σε φροντίζω. 

Σαν υπηρέτης να σε λατρεύω 

σαν θέα

και να σε παίρνω το βράδυ

σαν ξημερώνει τα πρωϊνά.

Ω ζωή, τι γυναίκα !

Ω γυναίκα, τι έρωτας! 

Ω έρωτα, το ξέρει 

και μ' αγαπά...

Πόσο όμορφη είσαι!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ Σωτήρης Σπηλιώτης

ΜΕ ΞΕΠΕΡΝΑΣ

Με ξεπερνάς    18/3/2015

Αν ήσουν όσα είναι κοινά

τα όνειρα θα σου έλεγα

με ξεπερνάς, 

είσαι αστέρι που γυρνάς 

σ' ένα κρεβάτι ένα κόσμο.

Όταν δίπλα μου περνάς

δεν είσαι μια αγάπη μόνο, 

είσαι μοναδική 

με ξεπερνάς .

Χάδια, φιλιά,

πόθου ερωτικά στήνουν

χορό στο φως 

κι εσύ με ξεπερνάς,

μέσα σε μια αγκαλιά γυρνάς

το σώμα σου αστέρι,

 η αγγελική μορφή σου 

με κάνει εραστή , 

κρυφό σου ταξιδευτή 

πάνω σ' ένα σώμα

 με θεϊκή μορφή .

Με ξεπερνάς, σ' αγγίζω και γελάς

 μου λες ότι πονάς από αγάπη.

 Μόνο ραγίζεις και μιλάς 

είσαι εδώ μέσ' την αγκαλιά,  

 και δεν μπορώ να μην σε φιλώ

  και 'σύ με ξεπερνάς .

Γυρίζεις το παρθένο το σώμα σου παντού

 και σε φιλώ και με φιλάς και ξεκινάς

πάλι και πάλι τον χρόνο ξεπερνάς

 μέσα στην αγκαλιά μου

 στα θεϊκά φιλιά μου,

 για σένα μονάχα. 

 Αυτά που δεν έχει πάρει άλλη, 

 και 'σύ με ξεπερνάς 

εδώ πάλι και πάλι,

 στην μαγική μας βόλτα. 

Σ' αυτήν την γειτονιά 

στου κρεβατιού την ζάλη,

 τον κόσμο μαζί σου με γυρνάς 

 μοναδική μου αγάπη 

πόσο με ξεπερνάς !!!

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης  Σπηλιώτης

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΔΡΟΜΟΣ

‘Ο δικός μου δρόμος     16/3/2015

Οποιαδήποτε εμπειρία σκέψης ενέργειας

 παθητικής και ενεργητικής μορφής αίσθησης

είναι καλοδεχούμενη, όταν το μέτρο 

όμως ξεπερνάει τα όρια 

η φαντασία ξεπερνάει το μέγεθος του ρεαλισμού 

της σκέψης 

και προχωράει σε μονοπάτια κολασμένα  μίσους ,

τότε μην αναρωτιέσαι εάν η σχιζοφρένεια των άλλων 

πρέπει να σε κάνει να σταματήσεις να σπέρνεις

 μέσα σε κήπους 

που η αρρώστια δεν θεραπεύεται. 

Οπότε αφήνεις κάποιους ασθενείς να συνεχίσουν

 να κολάζουν το κορμί τους, 

με αθεράπευτες ερμηνείες σκέψεων  

και εσύ προσπαθείς να  αρμενίσεις αλλού ,

σε πιο ρηχά νερά 

εκεί που το ταξίδι έχει αποτέλεσμα 

αρχή και τέλος, 

προσπαθώντας να ανεβάσεις κι άλλο κόσμο 

όσο μπορείς 

για να μην τον βουλιάξεις σε ξερες 

ιδεολογήματα εμφυσήματα 

και αμφίδρομα χαμόγελα ειρωνικά 

τρέλας και λογικής,

παρά μόνο να τον ολοκληρώσεις 

σε αδαμάντινους χαρακτήρες

 ήθους έργου  άποψης και  μέτρου ζωής.

Εάν όχι η άποψη της μεσαίας κατανόησης 

είναι η καλύτερη,

 αφήνοντας εκτεθειμένο τον εαυτό σου   

το πνεύμα σου την λογική σου επώνυμα 

σε αυστηρούς κριτές, 

όχι χαράζοντας τ' άστρα σε μια ευθεία λογικής 

αλλά αφήνοντας να τα ανακαλύψουν οι άλλοι 

ερμηνεύοντας και αξιολογώντας  

τον δικό σου δρόμο!!!

Ποιητής 
 Σωτήρης Σπηλιώτης

ΥΠΟΚΡΙΝΕΣΑΙ

Υποκρίνεσαι   15/3/2015

Υποκρίνεσαι σου λέω 

κρυμμένη σ' ένα θάνατο ,

ότι ζεις έναν έρωτα αθάνατο 

μα η σκέψη σε προδίδει στη ζωή, 

αφού αυτόν δεν μπορεί κανείς να δει. 

Υποκρίνεσαι σε μια αγάπη αδυσώπητη 

σε ονείρου την απίστευτη στιγμή ,

μα δεν έχεις παρά μια απρόσωπη 

του έρωτα απύθμενη φυγή. 

Φοβισμένη υποκρίνεσαι αγάπη μου ,

ότι του έρωτα δικά μου είναι λάθη μου, 

και γελάς αρρωστημένα ότι είσαι όμορφη 

 και εκπληρώνεις με τα θέλω  

του καθρέπτη την σιωπή. 

Τον κοιτάς και τον ρωτάς

αν είσαι νεράϊδα, αν έχεις όμορφο κορμί 

κι εκείνος απαντά είσαι ανέραστη, 

νευρική και σιωπηλή πολύ. 

Ότι θα πρεπε να 'σαι η πιο άσχημη

μα η χαρά να σ' έπλαθε  διάσημη

γιατί ο έρωτας δεν θέλει ομορφιά, 

 μα απόλυτη ελευθερία και καρδιά. 

Υποκρίνεσαι σου λέω 

κρυμμένη σ' ένα θάνατο

ότι ζεις ένα έρωτα αθάνατο

μα η αλήθεια σε προδίδει στη ζωή, 

αφού αυτόν δεν μπορεί κανείς να δει!!! 

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης Σπηλιώτης

ΓΙΟΡΤΑΖΕΙΣ

Γιορτάζεις  14/3/2015

Είσαι τόσο όμορφη, 

τόσο σημαντική, τόσο πολύτιμη,

τόσο μοναδική, 

όσο μια ανάσα, όσο ένα φιλί, όσο μια σκέψη, 

όσο ένα αύριο μοναχικό,

όσο μια γιορτή που δεν θα την κάνω ποτέ μαζί σου

γιατί εσύ διάλεξες να ζήσεις,

χωρίς τα χέρια μου να σ' αγκαλιάζουν, 

χωρίς τα χείλη μου να σε φιλούν

χωρίς η ανάσα μου να σε καίει ,

χωρίς να σβήνουμε μαζί τα κεριά του χρόνου 

και τις ελεύθερες στιγμές μας 

να τις κάνουμε όνειρα μες στην σκέψη μας,

με πολύτιμες αφημένες ώρες απ' το παρελθόν 

σε κρυμμένα συρτάρια της καρδιάς μας 

και νομίζεις ότι μόνη γιορτάζεις, 

νομίζεις ότι κινείσαι μόνη μέσα

σ' ένα σύμπαν που υπάρχω κι εγώ,

νομίζεις τόσο μακρυά,

μα κάνεις λάθος .

Γιατί σήμερα δεν γιορτάζεις εσύ μα εγώ ,

που μπορώ να καίγομαι απ' τα φιλιά που δεν σου δίνω

απ' τις ανάσες που καίνε τα σωθικά μου, 

απ' τα χέρια μου που ραγίζουν που δεν σ' αγκαλιάζουν

από την σκέψη μου που παγωμένη ζει μέσα σε μια θλίψη 

γι' αυτό που δεν ξέρεις ,

ότι σήμερα δεν γιορτάζεις εσύ μα εγώ,

που μπορώ να σ' αγαπώ τόσο θεϊκά, 

που μπορώ να 'μαι μακρυά 

μα τόσο κοντά στην γιορτή σου,

τόσο κοντά στο κορμί σου, 

τόσο κοντά στην σκέψη σου, 

που αντέχω να σε μοιράζομαι

ορίζοντας ότι η αγάπη δεν είναι απλά μια παρουσία

ένα θέλω ένα χαμόγελο, 

μα η αυταπάρνηση η μοναχική ολοκλήρωση η μοναξιά

το άγγιγμα της κόλασης  

σε πολύτιμα αισθήματα του μυαλού,

είσαι δική μου δεν γιορτάζεις για 'σένα 

δεν μπορεί δεν γίνεται,

γιορτάζεις για μένα που μπορώ να σε μοιράζομαι με την ζωή

λίγο πριν πεθάνω κι όμως χαμογελώ

καθώς σ' αφήνω να διάλεξεις

για να μην σε πληγώσω. 

Σήμερα γιορτάζεις εσύ κι εγώ,

και το δώρο σου είναι να διαλέξεις την ζωή σου,

την ζωή που θα φορέσεις  το δικό μου δώρο, 

σ' αγαπώ!!! 

ΠΟΙΗΤΗΣ Σωτήρης Σπηλιώτης

ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ

Το ξέρεις   13/3/2015

Το ξέρεις ποσό σ' αγαπώ,

ποσό με ξεπερνάς 

και δίπλα σου πετώ, 

σε χαμηλές πτήσεις όταν οδηγώ

με την σκέψη σ' αγγίζω.  

Όταν σ έχω δίπλα μου ξεπερνώ

 όλες τις θλίψεις της κόλασης

 στου παραδείσου τον ρυθμό 

στου έρωτα μου τον σκοπό. 

Το ξέρεις ποσό σ' αγαπώ 

όταν τα μάτια σου κοιτώ,

 αυτές τις λάμψεις απ' αστέρια

 που φωτίζουν την καρδιά 

κι όταν νοιώθω 

σ' όλο το κορμί αγγελικά 

τα δυο σου χέρια,

το ξέρεις!!! 

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Όχι μόνο      12/3/2015

Όταν γυρίζεις το κεφάλι από 'κεί

με απορία αν θα δεις σε μια στιγμή, 

όλα τα χθες που μας κρατάνε χωριστά

απόψεις λόγια και χαμένα ιδανικά.

Όταν γυρίζεις το κεφάλι μια στιγμή

και νιώθεις ότι σε ζαλίζει η ζωή,

περπατάς χτυπάς και δεν μπορείς 

ποτέ να καταλάβεις γιατί νιώθεις ενοχή. 

Όταν γυρνάς  και βλέπεις μακρυά 

πίσω μα ίσως και μπροστά , 

τότε μια ζαλάδα σαν της θλίψης συννεφιά

ένα απόγευμα σε καταδιώκει συμφορά.

Όταν γυρνάς και ψάχνεις απεγνωσμένα σκέψου 

τότε αγάπη μου κι εμένα πόσο μοναχός 

σ' αναζητώ στα σιωπηλά, 

πόσο βυθίζομαι κρυφά στα σκοτεινά,

σε μιας χαράδρας τον απόλυτο γκρεμό

από έρωτα μαζί σου κι από κρυφό καημό,

όταν γυρνάς απλά κοίταξε καλά 

είμαι δίπλα σου για πάντα 

όχι μόνο για μια φορά !!!

ΠΟΙΗΤΗΣ  Σωτήρης  Σπηλιώτης