ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ

Τα ρέστα  χάρισμα του 13/5/2015

Τα υπόλοιπα 

αγάπης έρωτα

 που άφησες για 'μένα 

χάρισμα σου. 

Τα υπόλοιπα τα ρέστα 

απ' την καρδιά σου 

της σβησμένης φωτιάς σου 

χάρισμα του. 

Δεν χαράζει όταν κοιτάς 

την αγάπη

 στην απέναντι παραλία 

σαν φτωχή κυρία 

δεν φωτίζει όταν λες 

ότι χθες ήσουν 

μόνη μεθυσμένη 

οπτασία. 

'Ελα βόλτα να σε πάω

 σε τραγούδια, 

στου παραδείσου τις στράτες 

σε λουλούδια. 

Να σε ντύσω, να σε γδύσω 

να χορέψω 

στην κοιλιά και στο κορμί σου 

όσο αντέξω. 

Έλα φως μου

 να με νοιώσεις άγγελο σου, 

έλα αγάπησε τα χέρια 

που παίρνουν φωτιά 

πάθος απ' τα σωθικά. 

Τα υπόλοιπα αγάπης 

που άφησες για εμένα 

χάρισμα σου

τα υπόλοιπα τα ρέστα

 απ' την καρδιά σου

την σβησμένη τη φωτιά σου

χάρισμα του…

ΠΟΙΗΤΗΣ  ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΣΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ

Στου παραδείσου τη στιγμή

Ελπίζω να σε συναντήσω 

κάπου εκεί κοντά

στα κρυφά μου όνειρα

πίσω απ' τις άσπρες

γιρλάντες του παραδείσου

και να 'χεις αυτό που ποθώ

στη ζωή,

τον χρόνο να 'μαστέ μαζί 

εγώ και εσύ. 

Ελπίζω τα φιλιά σου

η αγκαλιά σου 

κι όλα τα κρυφά μυστικά σου

 να μας αφήσουν 

την χαμένη μας χαρά,

 να τραγουδήσει για άλλη μια φορά

 τον έρωτα 

που ταξιδεύει με ορμή,

 μόνο με 'μάς μόνο επιβάτες. 

Κάπου εκεί 

στα κρυφά όνειρα

του παραδείσου θα κατέβεις 

στην αγκαλιά μου

 στους ουρανούς ν´ ανέβεις.

Στο υπόσχομαι 

πως δεν θα γυρίσουμε 

ξανά στη γη

θα χαθούμε. 

Θα 'μαστε  για πάντα

 εμείς εκεί 

κι ας είναι

του παραδείσου μια στιγμή!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΒΕΡΑ ΚΑΡΑΚΟΥΚΑ 

ΗΜΙΘΕΟΙ

Ημίθεοι          5/5/2015

Ω αρχαίοι θεοί ω αρχαίοι ήρωες 

εσείς που τα κορμιά σας αφήσατε θυσία

στους αιώνες,

καίγοντας με την σοφία 

και την δύναμη, 

ποτίζοντας με αυταπάρνηση θυσιάζοντας  

τόσα των προγόνων, 

τις ζωές των απογόνων

και γενιές καθαρών Ελλήνων. 

Ω Έλληνες που στην πορεία δεκάδων αιώνων 

γίνατε άνθρωποι πρότυπα πολεμιστές 

ήρωες εραστές

κι αφήσατε γενιά ηρώων, 

αφήσατε ένα λαό που σας έκανε υπερήφανους

 με πράξεις, με θυσίες, με αγώνες, 

ονόματα μεγάλα ηρωϊκά, μύθοι κι ιστορίες

ανάκατα σε κατορθώματα και κατακτήσεις.

Ω αρχαίοι Έλληνες εσείς που γενιά την γενιά 

αφήνατε μόνο ήρωες  εσείς που αψηφάται

 την μάχη και τον θάνατο,

εσείς που λατρεύετε την ζωή και τον έρωτα,

εσείς που θυσιάζεται  τα πάντα για το ελάχιστο.

Εσείς, εσείς ,

που χαθήκατε εσείς που τελικά αφήσατε 

να μείνει στο τέλος ο κακός σπόρος, 

γιατί μες τους αγώνες χαθήκατε οι καλύτεροι

 δώσατε φώτιση να εμπνευστούν οι νεώτεροι 

και να μπουν στις αρένες της ζωής πάλι

κατακτώντας τα περισσότερα από λαούς

που η φιλοσοφία τους μας ατιμάζει ,

από λαούς που όχι μόνο δεν έχουν ιστορία 

 αλλά δεν σέβονται και την ιστορία των άλλων, 

 από λαούς που δεν βλέπουν μέλλον ανθρώπων

 παρά υποταγή λαών. 

Ω αρχαίοι Έλληνες Θεοί, αρχαίοι Έλληνες ήρωες,

γεννάται η νέα ιστορία των νέων ημίθεων…

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΙΣΕΛ ΚΟΚΚΙΝΟΣ

ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ

Ταξίδι για την κόλαση  3/5/2015

   Θα 'θελα να ξερά αλήθεια, 

αν περπατάς, κολυμπάς 

ή πετάς προς στην κόλαση, 

ή είναι όλα παραμύθια.

Έβγαλα εισιτήριο  

να πάω στους αγγέλους,

εκεί ψηλά στους ουρανούς

ξέρεις

που λένε αρχή του τέλους,

μα βρέθηκα μέσα την αγκαλιά

σ' άσπρους παραδείσους

με καίγανε με μια φωτιά 

πάθους, εξαθλίωση,ς μίσους.

Μπερδεύτηκα και ρώτησα 

τον άγγελο που έχω

αν ήρθε από εκεί ψηλά 

κι αυτός απάντησε, 

πως εγώ ακόμα πέφτω.

Κατάλαβα, χαμογέλασα 

σε κοίταξα στα μάτια,

διαβολική μου μάγισσα, 

τα κρυφά σου μονοπάτια.

Ήταν για 'μένα η χαρά  

το γέλιο και το δάκρυ,

ήταν η δίκη σου αγκαλιά, 

της κόλασης μια άκρη!!!


ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

Μοιράσου μια στιγμή 2/5/2015

Μοιράσου μια στιγμή 

δική μας,  

όχι μοναδική 

κι στην να χαθεί  

μέσα στο προφίλ μας. 

Δεν έχω τι να πω 

σε σκέφτομαι και ζω, 

με ψεύτικη ανάσα 

καθώς δεν προχωρώ, 

 καθώς με τον καιρό 

σε βρίσκω κι απορώ

πως εσύ λες αδιαφορώ

ξεπέρασες τα άστρα. 

Όλες οι σκέψεις αυτές 

μένουν συντροφιές,

αληθινά όνειροπαιχνίδια

όταν τα σύννεφα κι οι στιγμές,

απομακρύνονται σιγά 

και φανερώνουν από μακρυά

του νου μας τα στολίδια. 

Μοιράσου την στιγμή... 

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Πρωτομαγιά 1/5/2015

Πόσο αντέχω στα χρόνια 

ν' αφήνω πίσω τον Μάϊο 

μέσα στο νέο αιώνα, 

που λαχταρούσαν ότι τ' αύριο

 θα 'ταν καλύτερο για 'μας, 

 όχι η απόγνωση μιας θλιμμένης

 ακόμη πρωτομαγιάς. 

Εκεί μέσα στις σκέψεις θυμάμαι 

νέος να φεύγεις μακρυά μας

Αλέξανδρε δάκρυα η χαρά μας,

η περηφάνια για 'σένα  φωτιά

κι η θλίψη πικρή συντροφιά.

Στα μάτια, τ άγρια σύννεφα

 δεν ήταν μόνο για εσένα 

μα ήταν η απόγνωση για τ' αύριο,

 απ' τα σχέδια 

για τη μελλούμενη συμφορά.

Νομίζω το ίδιο αισθάνομαι τώρα, 

όταν με απόγνωση βλέπω να φεύγεις 

κι έχω στα χέρια ένα νεκρό σώμα 

 και την γεύση της χαμένης ψυχής 

που βγαίνει από το άψυχο  πτώμα,

μιας πατρίδας που κλαίει, 

ενός λαού μιας άγριας φυγής.

Ξεριζωμένος  με απόγνωση ξανά 

όσα τραγούδια και αν του πούμε 

όσες καρδιές και αν χαθούνε, 

τα δάκρυα στα μάτια η θλίψη

 ήρθανε πάλι σαν χειροπέδες 

στην Ελευθερία που τολμά .

Μαζί μ όλα αυτά σε βλέπω, 

να φεύγεις και εσύ σαν χαμένη, 

πριν  σβήσει η λάμψη στα σκοτάδια 

 μακρυά μου για πάντα πληγωμένη, 

Ελευθερία της Ελλάδας προδομένη

για ακόμη μια φορά.  

Τότε  βγαίνει η ψυχή μου για τελευταία 

για ακόμη μια πρωτομαγιά.  

Είμαστε εμείς εμείς οι τρεις

 οι Αλέξανδροι της εποχής

 που δουλικό και υποταγή 

δεν τρέχει στο αίμα  της ψυχής 

καλή  Πρωτομαγιά αδέλφια!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

Ο ΧΡΟΝΟΣ

Ο χρόνος    30/4/2015

Ο χρόνος είναι αυτός που σ' αγγίζει στο τέλος

  αυτός που σε βαπτίζει, 

αυτός που σου δίνει το φως του γήρατος 

αυτός που τα παίρνει όλα

 και τα κάνει δικά του τ' αποθηκεύει 

σε μια άλλη διάσταση, 

 ωριμάζει τα πριν σε χάλκινα αύριο,

 σκουριάζει τα διαμάντια,κάνει νερό,τα χρυσάφια. 

Ο χρόνος, ο χρόνος 

αφήνει τις αισθήσεις, τα συναισθήματα, 

τις επιλογές, τις σκέψεις, 

τις χαρμόσυνες και λυπητερές ειδήσεις 

και τον έρωτα, 

σαν να 'ναι πουλιά τ' αφήνει όλα να φύγουν 

σε πεθαμένους ορίζοντες ή σ' αστραφτερές αναμνήσεις. 

Ο χρόνος που προσφέρεται δωρεάν

 και πληρώνεται ακριβά , 

αυτός ο χρόνος που σου χάρισαν 

αυτός που δίψασε κοντά σου αυτός που ερωτεύτηκε

  κι όταν ωρίμασε το σώμα σ' έφτασε, 

 μέσα σε παιδικά πιστεύω   

σ' όνειρα και σκέφτηκε βαθιά, 

ότι  ο δικός σου χρόνος άργησε να έρθει 

 κι άλλαξε το σύμπαν το μίκρυνε 

για να σε φτάσω να περάσω απέναντι

 και να λυγίσω την ηλικία 

με την σοφία του μέλλοντος.

 Μας χάρισε ο χρόνος τον χρόνο του 

και μας έδωσε περιθώριο μέσα

 σε μια άλλη διάσταση του παρελθόντος 

και του μέλλοντος,

 να ενωθούμε για πάντα. 

Ο χρόνος ξεπέρασε τον χρόνο 

κι έδωσε φως στο σκοτάδι, 

 ο χρόνος του κόσμου 

 ο δικός μας...

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ ΖΟΣΕΦΙΝ ΒΙΤ