ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Αναμνήσεις    1/6/2015

Γλυκιές αναμνήσεις που κολλάνε

 σαν ζαχαρόμελο στην καρδιά

 άγριο στην γεύση

 μα με καυτή γλυκά στο μυαλό

 ζάχαρη, πίκρα και δάκρυα

ευωδιές που μας κολάζουν την σκέψη

περπατάμε συντροφιά! 

 Ίσως μαζί λοιπόν αγκαζέ 

 οι γλυκές αναμνήσεις 

μας συνοδεύουν

στα χρυσοκόκκινα δειλινά

εκεί που περπατάνε οι αγγέλοι

στις βόλτες της ψυχής μας...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΠΟΣΟ ΛΙΓΟ

Ποσό λίγο    31/05/2015

Άκου λοιπόν τι θέλω 

παρθενικό κορμί , πριγκίπισσα που δίνεις 

 την φτώχεια στην ηδονή, 

άκου λοιπόν η σχέση δεν έχει πως και μη,

  δεν έχει η αγάπη ερωτική φραγή. 

 Δεν είσαι εδώ μαζί μου γιατί χρωστάς φιλιά ,

δεν χρωστά κανένας στον άνδρα σου λεφτά,

 είσαι εδώ να δώσεις στο πάθος ηδονή

 ν' αφήσεις το κορμί σου να κλέψει από την στιγμή

 αγγελικά στεφάνια της κόλασης φτερά

 θέα να σε λατρεύουν τα χέρια μου ξανά. 

Να δώσεις τους χυμούς σου να πάρεις την χαρά 

 μιας πράξης που για 'μένα θα έδινε φτερά

 αν ένιωθες πως μέσα στο σώμα σου ξανά

 πάλευαν πριγκίπισσα τ' όνειρα αυτά

 αντί γι' αυτό μια στείρα του φόβου σου κραυγή

  μη,μη μωρό μου που έφερε χρυσή υποταγή  

στον χείμαρρο αγάπης γέμισε νερό 

που άφησε στο στήθος το βέλος σου νεκρό. 

 Μία φωτιά να  καίει μαύρη πίσσα, στην κόλαση η χαρά

 νομίζεις πως η λατρεία χαρίζεται φτηνά, 

 όταν σου δίνεται η ερωτική ευλογία δεν έχει παγωνιές

 την ζεις δεν έχει μη και μέτρο η αγάπη

  ούτε κρυφές γωνιές. 

 Απλά έτσι σε μάθανε όλα να τα μετράς 

  έτσι έμαθες καλή μου εσύ ν' αγαπάς,

 άκου λοιπόν τι θέλω στα μη και στην φωτιά

  απλά να σε φιλάω στο στόμα ηδονικά,

 να παίρνω τους χυμούς σου που καίνε σαν πυρκαγιά

 και νά 'ναι του κορμιού σου, τ'  ανέμου όνειρα φανταστικά.

 Ο ήλιος σήμερα στα μάτια σου, η τρελή σου ηδονή

 χωρίς φραγμούς και χαρές χωρίς μη και πάλι μη.

 Ποσό λίγο ,έμαθες τον έρωτα και την  αγάπη 

με τόσα χιλιάδες μη

πόσο λίγο ξέρεις πόσο σ' αγαπώ αγάπη μου τρελή  

αφού μετράς με πράξεις ακόμη και την ηδονή 

κι αφήνεις το κορμί σου σε χέρια εραστή, 

που έχει χαρτιά στα χέρια κι όχι την φωτιά

που καίει την καρδιά σου και τούτη την νυχτιά ...

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

EKEI

Εκεί     30/5/2015

Εκεί ναι εκεί, 

τα όνειρα πετάνε λίγο πιο μακρυά 

από το πέτρινο σχολείο, 

το δημοτικό της κρήνης,

στην παραλία της Αρετσούς

στην παραλία της καρδιάς.

Εκεί έκανα τα πρώτα μπάνια, 

στ' απολυμαντήρια κάτω από την Σεβίλη

και στην κρήνη 

με τον μαύρο γάτο, 

δίπλα στην σκάλα που έδεναν τα ψαροκάϊκα, 

εκεί έκανα τα πρώτα μπάνια 

εκεί βαπτίσθηκα στην ζωή,

βλέποντας τους γλάρους να πετάνε ανατολικά 

πηγαίνοντας μηνύματα στις παλιές πατρίδες 

στέλνοντας μηνύματα στο παρελθόν

απ' το παρόν, φωνάζοντας: 
Εδώ είμαι, μόνος, 

σε μια καινούρια πατρίδα. 

Εκεί θυμάμαι τους γονείς ευτυχισμένους

 στην παραλία της Αρετσούς

 μέσα στις πευκοβελόνες, 

τα μεσημέρια της Κυριακής 

να στρώνουν στο τραπέζι της γης 

 τα γεμιστά και τα φρέσκα ψωμιά, 

στις πεινασμένες ψυχές

 τις λησμονημένες στιγμές της ζωής μας. 

Τον αδελφό μου που τόσα όνειρα σεβαστά

 έκανε κι εκείνο το χαμόγελο

 που ξεχείλιζε από αυτοπεποίθηση:

Σωτήρη θα κάνουμε τον κόσμο αλλιώτικο εμείς!!!

 Με μια βίτσα στο χέρι κι ένα όνειρο στην καρδιά

 χυμοί από αναμνήσεις σαν δάκρυα 

με γυρίζουν σε χαμογελαστά πρωϊνά, 

 εκεί που εσύ σεργιανάς τώρα,

εκεί ανακάλυψα πρώτη φορά ότι τα πουλιά

 δεν έστελναν από εμένα μηνύματα στην ανατολή, 

αλλά μου έφερναν μηνύματα από την πόλη μου

 εεε αργείς να μεγαλώσεις ,

έλα μαζί μας έλα, να πάμε "εις την πόλιν" 

 σε περιμένουμε δεκάδες χρόνια 

να δεις τα ιερά χώματα που άφησες εκεί, 

   Aκόμη ξυπνάω στην Αρετσού 

και κοιτάζω στην ανατολή 

 μόνο που τώρα ξέρω,  

ξέρω από που είμαι   

κι είμαι τόσο περήφανος γι' αυτό,

τόσα πρόσωπα με κοιτάζουν 

αυτοί που με 'φέραν και τους λέγω, 

εκεί, ναι εκεί είμαι τώρα  …

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΖΗΛΕΥΕΙΣ

Ζηλεύεις   29/05/2015

Ζηλεύεις,

 μου το λες δειλά

 ότι ζηλεύεις, 

μέσα σου πιστεύεις

 ότι δεν σε αγαπώ.

 Ζηλεύεις,

 είναι κάποια παραμύθια

 τα ψέματά κι η αλήθεια

 έχουν αλλιώτικο σκοπό.

 Ναι δεν μπορείς να κοροϊδεύεις

  παρά μόνο να ζηλεύεις

 όταν σκέφτεσαι 

μήπως δεν σε αγαπώ.

Μου θυμώνεις

 και μέσα σου με τελειώνεις

 μου μιλάς εκνευρισμένη 

λες εγώ δεν σ' αγαπώ.

 Μα ζηλεύεις

 είμαι σίγουρος

 γυρεύεις 

τον μοναδικό σκοπό!!! 

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ

Το ταξίδι

Το ταξίδι της ζωής 

είναι δύσκολο πολύ, 

είναι γιομάτο με εκπλήξεις

μιας στιγμής. 

Ένα αόρατο θεριό,

ένα όνειρο θερινό, 

σε κινηματόγραφο παλιό

που όταν παίζει έργο καλό,

αλλάζουμε τις λευκές καρέκλες

 μέχρι να δούμε

μέσα τη ψυχή μας. 

Πήγαινε σωστά 

σε κοιτάω στα μάτια 

τα μέλια κι απορώ 

αν καταλαβαίνεις

πόσο σ' αγαπώ,
το ταξίδι της ζωής 

της δίκης μας!!!

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΑΡΙΑ ΜΗΛΙΩΝΗ

ΕΝΑΣ ΠΟΝΟΣ

Ένας πόνος 

Ένας πόνος μου χαράζει το μυαλό 

καθώς μέσα απ' τα όνειρά,

καθώς μέσα από τις σκέψεις,

 καθώς μέσα από την ουσία της ζωής 

περιμένω να μου πεις... 

Εχθές αν ήσουν κοντά μου

όπως τ' αύριο  απελπισμένο

μας ακολουθούσε

σ' ένα δρόμο που η σιωπή κι ο λήθαργος

είναι δυνάστες όλων αυτών 

που ονειρεύτηκα μακρυά σου

μπορεί όλα να ήταν διαφορετικά.

 Γιατί τα όνειρα πολλές φορές

 είναι τόσο μικρά και τόσο μεγάλα!

 Αν είναι μικρά δεν μπορούμε

 να τα κάνουμε μετά να μας αγγίξουν

 παρά τ' αφήνουμε σε μία ακριβή ώρα

να ωριμάσουν, αν είναι όμως μεγάλα 

τόσο μεγάλα που δεν μπορούμε

 να τ' αγκαλιάσουμε,

να τα σφίξουμε κοντά μας

 τότε η απελπισία μας φυλάει  

στα απογεύματα της σκέψης

μέσα σ' ένα πόνο...

ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΜΕ ΤΡΥΦΕΡΑ

 Αγκάλιασε με τρυφερά   26/05/2015

Θα σβήσω το πάθος στο κορμί σου

όταν ξαπλώσεις δίπλα στα σύννεφα

κι αγκαλιάσεις τ' άστρα, 

όταν δοθείς μέσα σε παρθένους οργασμούς

 και λιώσεις τις επιθυμίες 

που σε κρατούν μακρυά. 

 Εκεί, θα γίνεις θεά των αστεριών 

και θ' αγκαλιάσεις όλες τις μικρές ηδονές,

 που θα σου δίνουν τα βασανιστήρια

 του σώματος. 

Εκεί θα σβήσεις τα μάτια απ' το φως

 και το σκοτάδι,

 θα γίνουν λάμψεις μέσα σου 

που θα φωτίζουν την κόλαση. 

Ένα κορμί από πόθο ,

ένα πρόσωπο από πάθη

 θα σφίξουν όλο τον ουρανό μέσα σου

 κι οι αστραπές δεν θα ερεθίζουν

 μόνο όλο αυτόν τον παράδεισο

μα θα πλημμυρίσουν από μια βροχή ηδονής,

κάθε σταγόνα θάνατος, κάθε σταγόνα ζωή, 

ο κύκλος του σύμπαντος.

 Αγκάλιασε με τρυφερά ...

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ